60km van Castricum 14-4-2012

Na de Galgenbergmarathon, waar ik veel verhalen over ultra’s voorbij hoorde komen en ook aan mij de vraag was gesteld wanneer ga jij eens langer lopen? begon het toch vrij snel te kriebelen om eens wat een wat langere afstand te lopen. Dus na wat zoeken en her-en-der vragen, besloten om voor de 60km van Castricum te gaan. In het geheel niet geschrokken van de tekst ’Bos-Duin-Srandloop met veel zand en mooie panaroma’s over de duinen, zee en bollenvelden’ van Willem -Funrunner- , deze organiseert onder andere ook Limburgs zwaarste, rondje Amsterdam en nog meer ultralopen. En staan bekend om hun super verzorging en organisatie. Want voor mij belangrijk was dat ik niet zo lang na de 42 op de Galgenberg wilde lopen, dan hoefde ik met trainingen ook niet zo ver.

van bos over de heidevlakte

Zaterdagochtend naar Castricum gereden en trof daar al snel Anton die ook voor zijn ultra debuut ging. Deze loop was van huis uit een wandeltocht (met nog meer afstanden) en om 6.00uur ‘s morgens waren deze al op pad gegaan voor hun 60.  Na een korte uitleg over hoe de pijlen werkten (kregen allemaal nog een routebeschrijving mee) vertrokken wij om 9.00uur, vond het nog koud genoeg voor een jasje. Alleen moesten we meteen een duin omhoog en kon het jasje alweer snel uit. Dit was de eerste van de vele pittige beklimmingen. Volgens mij hebben we alle uitzichtpunten gehad tussen Castricum en Schoorl. Verder voerde de tocht door de vele duinen, over smalle bospaadjes, langs mooie vennetjes. Onderweg zagen we veel Schotse Hooglanders staan grazen en liepen er wilde paarden. Op de vele uitzichtpunten kon je de zee zien of de bloeiende bloembollenvelden. Het was heerlijk weer om te lopen en na 20km door het bos  zag ik een bekend stukje en liepen we in Egmond (en na een heerlijke verzorgingspost) gingen we het strand op. In een heerlijk zonnetje (en over hard zand) liepen we tot Bergen aan Zee over het strand. Daar stond de camper met allemaal lekkers, na wat drinken en een koekje weer verder. Het parcours was voornamelijk over mulle paden waar het de kunst was om een stukje hard zand/gras te vinden. Bij 30km was het weer bekend terrein en liepen we Schoorl in.

 

de Klimduin in Schoorl

Onderaan de klimduin was weer een geweldige post en daar een stuk banaan genomen en mijn flesjes weer gevuld. De pijlen wezen omhoog en daar begonnen we in de schaduw aan de klim!! Wat was dat zwaar, maar eenmaal boven ging het ook weer naar beneden. Had de eerste km’s met Anton gelopen maar zijn snelheid was toch hoger, maar bij elke post konden we even bijkletsen, wanneer hij er weer vandoor ging. Tot hij na mij bij de 40km post kwam, een hele groep was verkeerd gelopen en hebben even moeten zoeken naar de route. Ook ik was even verkeerd gegaan maar had al snel in de gaten dat er geen pijlen meer waren en dus terug naar laatste pijl. Deze wees naar rechts en bij een smal pad zat inderdaad in een boom een pijl. Deze had iedereen voor de eerste keer gemist. Bij de camper had Willem nu ook yoghurt en vla staan. Maar na wat limonade en een handje vol chips weer vertrokken. Weer door Bergen aan Zee. Het was nog geweldig weer en het lopen was heerlijk in het zonnetje. De route ging weer door het bos en onderweg kwamen we de vele hardlopers tegen. En op de steile stukken kon er even gezellig

doorkijkje met links te volgen pijlen

gekletst worden, want hoewel er dit jaar een record aantal deelnemers waren bij de ultraloop, heb ik toch vele km’s alleen gelopen. Gelukkig waren de laatste 10km’s redelijk vlak maar het mooie was eraf. Na 6.47uur kwam ook ik aan in de kantine om me te melden bij Annemarie en Willem. Mocht een mooie foto uitzoeken van mezelf die ik Willem onderweg gemaakt had. Daarna een heerlijke douche, mijn strakke skins broek aan en weer naar de kantine voor mijn medaille en oorkonde. Willem bedankt voor de mooie route en goede organisatie en zie hem weer in Amsterdam (rondje Amsterdam als kadootje gekregen van Ines) en daar geen zand, bos of duinen.

foto van Willem www.funrunner-heerlen.nl

ps op de site van Willem kan je de hele route zien in foto’s. En nog een mooi verslag van een wandelaar Henri Floor met nog meer mooie foto’s.

Feest!! 10 maart 2012 De Galgenbergmarathon

en mijn 25ste marathon. Afgelopen winter bij een rustige loop door de duinen en over strand met Ruud vertelde hij over zijn 25ste marathon en na wat rekenen kwam ik erachter dat ik ook al zover was. 28 januari 2007 was mijn eerste marathon in Apeldoorn. De Galgenberg leek me een leuke 25ste.

Zaterdagmorgen vroeg Ruud opgehaald en samen naar Rhenen, mijn tomtom had voor een toeristische route gekozen en zo al door alle plaatsjes gekomen waar we later lopend door heen gingen. Ruim voor het restaurant de Rotisserie gaf Truus aan dat we er waren, maar geen restaurant te zien. Gelukkig was deze toch snel gevonden aan de rechterkant terwijl de routebeschrijving toch echt links aan gaf. Deze marathon is geen wedstrijd maar meer een groepsloop en zo werd de groep dus in vieren gedeeld. En aangezien ik deze nog nooit gelopen had en meer wegloper was had ik mijn eindtijd ruim ingeschat en zo kwam ik in groep 4 terecht de ‘langzaamste’ groep en Ruud in groep 1 de ‘snelste’ dus we zouden elkaar onderweg weer zien. Na de koffie, uitleg, de stroopwafel en groepsfoto’s, gingen we van start. De miezer was opgehouden en het was heerlijk weer om te lopen. Na een ererondje over het parkeerterrein, liepen we al snel het bos in.

Raakte gezellig aan de klets met Judith en dat maakt zo’n marathon wel gezellig, waar we wel even aan moest wennen was het op elkaar wachten en ook bij het drinken werd er ruim de tijd genomen. Al snel kwam de eerste verzorgingspost in zicht, bij kasteel Amerongen, onder het genot van een lekker bakkie thee nog wat uitleg over gekregen. De verzorging was super, lekkere stukjes ontbijtkoek, diverse soorten drinken, drop en bij de laatste posten zelfs chips en tucjes. Heerlijk allemaal. Weer een klein stukje harde ‘verbindings’ weg en weer het bos in. Bij een stuk heide werden we ingehaald door groep 1 en zag ik Ruud lopen. Dus even gevraagd hoe het ging, maar het tempo lag hoog en hij had besloten met mij (en groep 4) verder te gaan terwijl ik net had bedacht om met hem (en groep 1) mee te gaan. Twijfelde nu wel even maar dacht probeer het gewoon en anders wacht ik bij de volgende drankpost wel op een andere groep. Groep 1 wist even niet welke kant ze op moesten en zo kon ik aansluiten. Het ging heuvelop meteen lekker snel en was al snel gespot als ‘overloper’ en was welkom. Ook in deze groep werd gezellig gekletst.

De route werd erg mooi en zag toch wel wat bekende stukken met de route die ik een keer daar heb gelopen over de Utrechtse Heuvelrug.  In deze groep liepen ook nog twee ‘oude’ bekende, Bart en Gerwin. Met hun heb ik in 2008 de Midwintermarathon gelopen en het was een gezellig weer zien. Al kletsend gingen de km’s makkelijk voorbij en zo kom je weer op nieuwe plannen om te lopen. Al kletsend/lopend hebben we een paar aardige ‘bergen’ beklommen en jammer van het weer (bij post drie op 21 km was het gaan regenen) bij die post zag ik ook Ingrid in het busje zitten en zij zou zich aansluiten bij groep 4 (ze had er al wat km’s opzitten). Door het grijze weer hadden we dus ook geen mooie vergezichten maar de omgeving bleef mooi om te lopen.

 Bij Rhenen aangekomen nog een stukje door de uiterwaarden gelopen en toen via een trap -met wel 260 treden-  de Grebbenberg op. Sommigen waren nog zo fit dat ze deze al hardlopend hebben genomen maar heb het rustig aan gedaan. Boven groep weer verzameld en langs Ouwehands Dierenpark weer het bos in. Nog wat drinken en op naar de laatste 5km, we kregen nog een pittig stuk naar beneden maar toen kwam toch het restaurant in zicht.

Schoentjes buiten gelaten en binnen even wat droogs aangetrokken om vervolgens gezellig een kopje soep te doen, wat wel smaakte. Daar lekker bij de openhaard gewacht op Ruud, die er ook al snel was. Even gezellig gekletst met de andere lopers maar toen toch weer op huis aan. Het was een gezellige, mooie, voor herhaling vatbaar en goed georganiseerde marathon. En Ruud, op naar onze 26ste!!

Oja en de tijd. . . .  .die was niet heel belangrijk. Heb mijn Garmin op 4.29 uitgezet, maar dit was incl. alle stops.

Trail by the Sea 26 februari 2012

Wat een leuke trail was dit!! Zondagochtend opgehaald door ‘Ironlady’ Paula en gezellig samen naar Renesse gereden. Heerlijk kunnen bij kletsen en zo waren we zo in Zeeland. De auto konden we makkelijk kwijt en naar het Strandpark de Zeeuwse kust gelopen. Daar zagen we meteen al een boel bekenden en na het ophalen van het startnummer en t-shirt naar de auto terug om even om te kleden en de stroopwafels. Heerlijk even aan de wafels samen met een lekker bakkie koffie. Super geregeld van de organisatie. Martine de beloofde doping gegeven alleen helaas Ines niet meer gezien dus de laatste maar zelf opgegeten (kan geen kwaad). Bij de wc’s was ik Ingrid weer tegen gekomen en besloten samen te gaan lopen.  We liepen/ wandelden met z’n allen naar de start op het strand. Onderweg kwam Ines ons nog even voorbij en even gekletst en succes gewenst. Veel lopers hadden een rugzak met drinken of een belt om. Had voor de eerste 12km een flesje meegenomen en dat was me achteraf goed bevallen.

Het was een leuke start zo met iedereen op de eerste rij. En iedereen zocht een hard stukje strand om te lopen. Al lopende richting de zee zag ik Don nog en even lopen kletsen. Me daarna weer af laten zakken naar Ingrid en al kletsend de km’s door het mulle zand weggelopen. Na een tijdje kwam aan het eerste stukje strand een eind en gingen we via een duinpad weer verder. Daarna volgde weer een stuk strand en bij de strandafgang moesten we een flink stuk klimmen, maar boven was het een schitterend uitzicht, vandaar gingen we over smalle paadjes omhoog, omlaag over de hoge Meeuwenduinen. Vervolgens weer steil omhoog met bovenop de drinkpost, heerlijk even bijtanken.  Hierna ging het parcours verder door het zandverstuivingsgebied waarna we uitkwamen in boswachterij Westerschouwen met weer smalle paadjes langs mooie vennetjes. Wat was dit afzien en zo genieten. Op de helft hadden we al twee uur gelopen, dus we dachten dat we er wel vier uur over zouden doen. Maar het tweede gedeelte was een stuk vlakker en minder mul zand. Nog een stuk heide, daar had ik afgelopen zomer nog gefietst en leuk om weer te zijn. De koeien schrokken toch wel een beetje van ons en vlogen alle kanten op. Hierna nog een stuk duinpad, bewoonde wereld, de laatste  drankpost (met een geweldige verzorging), trap omhoog, trap omlaag en voor de laatste keer het strand op. En toen was het nog maar een klein stukje, konden de speaker al

horen. Het strand weer af, weg oversteken en met lange passen naar de finish. 34.62 ongelofelijke mooie zware km’s in 3.46.19 helemaal blij met deze tijd voor mijn EERSTE trail!! En daar heb ik wel een hele mooie voor uitgezocht, geweldige omgeving, organisatie en publiek.

 

Heb heerlijk gelopen samen met Ingrid, op naar mijn jubileum, mijn 25ste marathon. Dit wordt de Galgenbergmarathon op 10 maart samen met Ingrid (we gaan dan gewoon verder met kletsen) en Ruud die dan ook zijn jubileum marathon loopt.

Midwintermarathon 2012

En wat voor één!! Het is alweer de vierde keer dat ik deze marathon gelopen heb. Mijn eerste marathon heb ik hier gelopen, het tweede jaar een mooi PR en vorig jaar een hele gezellig met Ingrid. En voor dit jaar, de wens was rond de 3.45 maar met dit koude weer had ik geen idee. Had enorme twijfels over kleding, deze week al even een flink stuk tegen de wind ingelopen om eens te kijken wat nog een beetje te doen was. Dus met een tas vol naar Apeldoorn vertrokken. Arnold ging mee, hij had een MTB tocht gevonden daar in de buurt maar deze werden allemaal afgelast dus ging hij mee om daar lekker door het bos te MTBen. Even de tas in het schooltje gezet en toen naar Orpheus om flesjes weg te zetten, warm te blijven, veel plassen en bekenden te spotten. Maar dat viel niet mee, al snel Tom gevonden en zag Gert nog op de grond ergens zitten en beneden (waar het een stuk koeler was) kwamen we Richard ook tegen. Na een laatste stroopwafel richting de start gelopen. Had nog even een dikke jas aan maar wat een kou op mijn benen. Had een wat dikkere tight aan maar toch. Gelukkig had ik nog een korte tight in mijn rugtas zitten dus voor het startvak deze nog even aangetrokken. Arnold veel plezier gewenst en tussen Tom en Richard startvak B ingelopen met mijn startbewijs voor A. Daar kwamen we de gebroeders Utrecht ook tegen. Vlak voor start jas uitgedaan, over hek gehangen en nooit meer gezien;-).

Lekker rustig van start gegaan en al snel liepen we door een witte omgeving. Ons eerste flesje stond netjes en niet bevroren bij de post. Na een km of 8 had ik het al lkr warm en mijn jasje maar even omgeknoopt (2de paar handschoenen had ik ook inmiddels al uit gedaan). Zo liepen we heerlijk door, genietend van het mooie weer en de omgeving. Onderweg nog een welkome aanmoediging van Marco en Jolanda die stonden op een punt waar de marathon 2 keer langs kwam en vooral de 2de keer leek dat vals plat nog valser. Na 26 km komt er even een naar punt dat de Asselronde richting de finish loopt maar de marathon langs de Naald voor nog een rondje gaat. Maar tempo was nog steeds goed, hoewel ik het nu toch al wat kouder vond worden en mijn tweede paar handschoenen weer aan had gedaan. En ook op een gegeven moment mijn jasje. Maar de warme thee met suiker bij elke post was heerlijk en zo gingen de km’s voorbij. Het laatste stuk gaat alleen maar naar beneden en ik had nog wel zin in een eindsprint maar Richard gaf aan tegen kramp te lopen dus even gestrekt en rustig door gelopen. Die 3.45 gingen we makkelijk halen en zag ook geen dames voor mij lopen;-). Op de Loolaan was er weer genoeg publiek al kwam dat meer door de 8 km lopers maar toch ook voor ons kon er applaus af. Heb ik van vorig jaar geen enkele finish foto (liep een fietser in de weg) nu heb ik alleen maar foto’s met mijn armen in de lucht en een grote grijns. Wat had ik weer genoten van de 42km en helemaal van de Midwintermarathon. Arnold stond ook nog langs de kant en precies op de plek waar ik dacht dus ff gezwaaid en uiteindelijk in 3.41 over de finish en deze tijd was goed voor een 2de plek in mijn 40+ categorie. Een geweldige marathon, mooie omgeving en een super goede (en vooral enthousiaste) organisatie!!

 

Ja Pim ook het tweede gedeelte is leuk……

van de Sparkmarathon in Spijkenisse. Had hier als eens een duurloop gedaan met Pim maar dat was de eerste helft. We hadden het er toen nog over hoe het zou zijn met wind en regen, nou dat hebben we zondag 18 december 2011 wel meegemaakt. Al veel van deze marathon gehoord en door het stoppen van de Zuiderzeemarathon in 2010 besloot ik deze als laatste van dit jaar te lopen. Bij het parkeerterrein kwam ik Richard en Gerard tegen. Samen naar het atletiekgebouw gewandeld, daar ons nummer opgehaald en in de warme kantine kwamen we ook Mo tegen, hij

ging samen met Jan als pacers lopen voor 3.45 en ook Hans, Ton Pim, Bjorn en Mark waren er al. Even flesjes weggebracht (helemaal super geregeld en we vonden ze op elk 5km punt weer terug), omkleden en toen Mo en Jan in de gaten houden die een plek gingen zoeken bij de start. Daar kwamen Cock en Gerard ook bij Mo staan en zo hadden we een mooie grote groep om weer en wind te trotseren. Na een rondje op de baan en langs de voetbalvelden vertrokken we al snel naar de polder. Daar werd het weer snel slecht en met mijn buff over mijn hoofd en een hand voor mijn ogen zo een paar km tegen de hagel ingelopen met ook nog een paar (rake) klappen onweer. Gelukkig was het snel overgewaaid en kon je de blauwe lucht aan zien komen. De rest van de marathon in een heerlijk zonnetje gelopen. Langs Geervliet naar Heenvliet, nu geen rondje over de markt maar het park in. Daar kwam de splitsing en ging de halve rechts langs het water en wij links. Mo en Jan stopten ook bij elke post om wat te drinken en zo konden we lekker bij elkaar blijven

lopen. Via de Konijnendijk liepen we weer naar Spijkenisse maar met een scherpe bocht naar rechts gingen we de polder weer in richting Zuidland. Daar kwam Ray ook bij ons fietsen en nam onze handschoenen over. Dwars door Hekelingen naar de Maas boulevard. Daar nog stukje tegenwind en de pacers moedigden aan om als je nu over had wat harder te gaan. Gerard vertrok als eerste en vlak voor het 40 km punt besloot ik ook te gaan (had nog zo van te voren tegen mezelf gezegd niet doen, maar kon het niet laten), zag een vrouwtje wat ons bij 10 km snoeihard in had gehaald steeds dichterbij komen en wilde haar wel inhalen. Peter zag het ook wel zitten en ging mee. Mijn snode plannen uitgelegd en hij wilde wel helpen, met z’n tweeën haalde we zo nog wat lopers in om in 3.43.36 over de finish te gaan. AL snel kwam de hele groep ook over de finish en was het al eerste Mo en Jan bedanken voor hun hulp. Wat heerlijk om zo vlak te lopen en het ging hun zo makkelijk af, bedankt mannen. Bij het binnenlopen in de tent zagen we de heerlijke patatzakken al en Ray trakteerde ons op een overheerlijk patatje. En toen op naar een erg lekkere warme douche. Wat een leuke, gezellige, goed georganiseerde, lekker lopende marathon is dit en om alvast in je agenda te zetten is deze marathon er volgend jaar op zondag 16 december weer.

Mijn 6de Berenloop alweer, 6 november 2011

Deze marathon blijft in mijn agenda staan, want zoals al velen weten is dit gewoon een hele mooie, goed georganiseerde en ontzettend gezellige marathon.

Zondagochtend

vroeg stond Richard al voor de deur en samen zijn we naar Harlingen vertrokken, onderweg nog even koffie gehaald en een plasstop gedaan. Dat was niet heel erg slim want om tien over half kwamen we aan bij het parkeerterrein en onze boot zou met vijf minuten vertrekken. Dus dat werd een sprintje naar de bus en die wilde wel meteen wegrijden maar helaas, zelfs na een sprint (ja dat waren wij die als een gek door de vertrekhal aan het rennen waren) is het niet gelukt ‘de trossen waren los’. Dus tickets omgeboekt naar volgende boot en zo kwamen we om kwart over elf op Terschelling aan. In de vertrekhal hadden Ines, Timo en massagetafel een plekje gevonden, maar we moesten onze flesjes nog inleveren dus wij zijn doorgelopen naar de Brandaris. 

Daar kwamen we nog meer bekenden tegen en kon ik Ramona ook nog even succes wensen voor haar halve, tas inleveren, nog even op de foto, laatste plas en toen naar startvak. Ergens achterin plekje gevonden en het duurde dus voordat wij de start passeerden na de zeer luide toet. De eerste km was het even zoeken naar het tempo maar daarna liepen we lekker vlak zo rond de 5.30 wat goed te doen was voor mij. Richard een beetje uitleg gegeven waar we allemaal langs kwamen en waar we heen gingen. Wist ook de foto punten nog wel en zo staan we op alle foto’s zwaaiend en breeduit lachend. En zo liepen we van dorpje naar dorpje, waar overal wel publiek stond naar het puntje van de route om via de duinen weer terug te gaan. Via twee slingers kwamen we aan bij de strandopgang en die zijn we rustig opgewandeld en daar ook Paula even hallo gezegd. Beneden stond Jeroen nog even voor een foto en na een geintje zijn we het strand op gegaan. Dit was een appeltje-eitje-strand in vergelijking met Katwijk en Zeeland.

Halverwege nog een leuk stukje muziek en voor dat we het wisten hadden we deze 2-en-halve km alweer gedaan. Daar stond Sjan in de duinen voor een leuke foto en hoorden we de muziek al van de verzorgingspost. Hier was een feestje!! Dus even mee staan swingen op dit nummer, is elk jaar weer lekker als je van dat strand afkomt. Daar ook de eerste cola gedronken, wat welkom was. Toen op weg naar de LongWay voor de laaste 6 km. Voorgaande jaren was het bij mij hier aardig op maar bleef dapper achter Richard aanlopen die het tempo aangaf en wist dat aan het eind Ramona zou staan. Dus na een knuffel de laatste km in, een geweldig onthaal in de bocht door de speaker van SV Friesland Jan Kooistra. Nog bochtje rechts, bochtje links, langs de haven en de rode loper. Hier gingen onze armen in de lucht en onder luid applaus de laatste meters naar de finish afgelegd en in een mooie tijd van 3.55. 46 stopte de klok en gewoon heerlijk gelopen samen. Ramona was nog even snel naar de finish gefietst om ons binnen te zien komen en te feliciteren. Daarna snel de warmte opgezocht en na een erg lekker kippannetje ditmaal wel de boot gehaald om weer naar huis te rijden.

Stomen en dromen 2011

Wat een heerlijk weekend was het weer. Zaterdagochtend vroeg afgesproken bij station Nieuw Vennep met Pim en samen naar Rinus gereden voor een bezoekje aan Tatasteel. Na een lekker bakkie koffie met appeltaart op weg met Leónie, John, Fred, Rinus en Pim. Bij Tatasteel stond stoomtrein TOM al klaar en konden we gelijk instappen voor een rondje over het terrein met uitleg van Rinus. Na klein uurtje werden we vriendelijk verzocht ons gekregen veiligheidsspullen op te zetten en konden we de warmbandwalserij bekijken. Met uitleg van Rinus werd dit een hele bijzondere rondleiding. Valt niet uitleggen maar kijk eens naar het filmpjevan Rinus. Onder het bekijken van dit bijzondere proces heerlijk kunnen bij kletsen en was het een gezellig uitje. Dit werd afgesloten met ene heerlijke lunch bij Rinus en terwijl Pim en ik (wij hadden nog andere plannen die nacht) weer huiswaarts reden is de rest nog voor een rondje door het bos gegaan. Dat was het gedeelte stomen…..

….dromen deden de meeste mensen op dit tijdstip maar 1400 hardlopers en een heleboel vrijwilligers niet in de nacht van zaterdag op zondag. Na vijf jaar werd er in Delft weer de Droomtijdloop gehouden. Een wedstrijd met alleen maar PR’s. Om half één kwam Ramona mij ophalen om naar de wedstrijd te rijden. Had ‘s avonds nog een verjaardag gehad en niet meer geslapen, dus om twaalf uur begonnen de oogjes toch beetje zwaar te worden en we zeiden ook tegen elkaar ‘we worden hier eigenlijk te oud voor’ maar in Delft aangekomen was het al een drukke boel en waren we meteen weer wakker. Even onze startnummers opgehaald en een knaloranje shirt. Toen we die aan hadden was het even opletten om niet achter de verkeerde aan te lopen. Het was één groot oranje veld. Precies om twee uur zondagochtend heel vroeg was het start en vertrokken we voor twee rondjes door de nacht. We liepen langs de Vliet (waar als verlichting vuurkorven staan), dwars door het centrum over het marktplein, langs de grachtjes om vervolgens via het Delftse Hout de Bieslandse Bovenpolder in te lopen. Hier was de route verlicht door fakkels wat een hele aparte sfeer opleverde. Zo ‘s nachts was er nog veel publiek en de verzorging was helemaal goed. Het eerste rondje ging in 58min, Ramona wilde graag binnen het uur finishen en dacht dat gaan we niet meer redden. Maar het tweede rondje ging net zo lekker en zo was finishden we in 57.38 dus missie geslaagd. In de kleedkamer lekker een warm bakkie thee gedronken en even wat droogs aangetrokken. Daarna naar huis gereden om heerlijk naar dromenland te gaan.

Filmpje VUmc Gebouwenloop 2011

Ben nooit zo van de filmpjes maar deze is toch wel erg leuk, zo rond de 6 minuten kom ik voorbij met vlak daarna de Utrechtse broers. Het filmpje laat leuk zien wat voor een aparte wedstrijd is. En de route vaak vlak langs elkaar heen loopt maar dan op verschillende etages en trappen.

VUmc gebouwenloop 22 oktober 2011

Voor alweer de zesde keer heb ik mee gedaan met de 10km door het VU ziekenhuis heen. Dit jaar starten de 5 en 10km niet tegelijk, maar na elkaar. Dus toen ik mijn startnummer ging ophalen kwamen de lopers van de 5km binnen en dat was een leuk gezicht. In het ziekenhuis nog even met Sepp staan kletsen en later zag ik Hartlopertkees en Runningcobbler ook aan komen lopen. En om kwart over twaalf werd iedereen verzocht naar buiten te komen voor de warming up. Wat was het een verschil met 3 weken geleden, zelfde loopkleding aan maar een graad of 17 kouder. Gelukkig stond er een heerlijk zonnetje en hielp de warming up ook mee. Bij de start toch beetje vooraan gaan staan, hoewel ik geen ambities had voor een podium plek weet je het maar nooit. Het begin stuk is altijd erg druk door de hortus van het ziekenhuis en daarna heb je de ruimte, het was heerlijk lopen buiten en binnen wel heel erg warm. Het was weer het gebruikelijke rondje door de garage, hellingbaan op, hellingbaan af, trapje op, gangen door, korte stukjes hard, bochtje links, bochtje rechts, trap weer af, etc. Geen idee of de route veranderd is tov vorig jaar want kan het echt niet onthouden. Onderweg stond er weer genoeg publiek en ook de vrijwilligers moedigden aan tot sneller en uitkijken. Na het eerste rondje was het weer heerlijk buiten en lag ik vierde dame. Van afstand kon ik de Domtorenlopers al aan horen komen en zag ze ook weer verdwijnen. En bij het tweede rondje kwam dame nummer 5 mij zo hard voorbij, ze is uiteindelijk nog derde geworden en ik vijfde in een tijd van 48minuten. Daar (én met oranje handdoek) was ik heel blij mee. 

Nu nog twee weken en dan ‘terug naar’ Terschelling, voor de jaarlijkse Berenloop. Heb al veel lopers gehoord die er ook heen gaan dus word weer gezellig boel. Ga dit jaar een dagje op en neer, ben reuze benieuwd hoe dat zal zijn. Maar eerst volgende week zaterdag/zondag nog de Droomtijdloop in Delft, dan zal ik om 02.00 ’s nachts samen met Ramona aan de start staan voor een halve marathon dwars door het donkere Delft. In 2007 heb ik deze ook al een keer gelopen en was erg leuk om te doen.

Zeelandmarathon 1 oktober 2011

Zoals velen weten is webstreepjelog ff ‘buiten dienst’ maar wil toch een blogje maken over mijn marathon, dus maar even een overstap gemaakt. Tijdelijk of voor altijd!?

ZEELANDMARATHON 2 OKTOBER 2011

Na de RoParun heb ik een maand of twee looprust gehouden, dit was goed voor mijn hielspoor waar ik nu niets meer van voel maar de bult op mijn achillespees is niet dunner geworden. Dus na de vakantie toch maar weer gaan lopen en langzaam kijken hoe het ging. Begonnen met een rondje van vijf en al snel liep ik een rondje van tien. Omdat de kustmarathon er aan begon te komen heb ik zelf nog een duurloop gedaan van twee uur en ben ik samen met Angeline naar de Halve van Katwijk gegaan voor een rustige duurloop van 21.1 km. Dit was mede door de duinen en het strand een mooie training voor Zeeland en met een finish in 2.11 en nog wat, heb ik lekker rustig aan gedaan.

Zaterdagochtend ging al vroeg de wekker, omdat man met de MTB tocht mee deed stond ik dus om half acht al aan het strand te kijken naar hun start. Maar was in goed gezelschap van Maurice (die de mooie foto’s gemaakt heeft) en Tiny (die is altijd bijtijds wakker). Nog even op het strand gekeken hoe alle MTB’s met hun fiets en al de golfbrekers namen en toen in de auto gesprongen om hem in Vrouwenpolder op te wachten. Daar gezellig staan kletsen met Ilse, die stond op haar vriend te wachten. We stonden precies bij een muitje wat mooie plaatjes opleverden en we hoorden een hoop geknars van kettingen en zand. Na tijdje kwam man er ook aan gerend en even staan kletsen bij de post met eten en drinken (heel goed verzorgd). Vlak daarna kwam Martine langs en niet veel later ook Ingrid, daar even wat spullen van aangepakt en toen op weg naar Burg Haamstede. Daar auto geparkeerd en naar de finish van de MTB gewandeld, wederom mooi op tijd om man te zien finishen. Toen werd het wel tijd om mezelf klaar te maken voor ‘mijn’ marathon. Dus even terug naar de auto voor startnummer en laatste plas. Om vervolgens door man naar de start gebracht te worden, wat veel vragen opleverde of we zo (ik voorop zittend bij man) de hele marathon gefietst hadden.

In het startvak kwam ik al snel de bekenden tegen maar had op het strand met Martine afgesproken maar helaas zag ik haar niet dus gezellig bij de anderen gaan staan. Na het startschot gingen Richard en ik op weg en kwam Martine eral snel bij.

Oosterscheldekering – foto Silco Saaman

Ook Wilfried, Marcel (kustmarathon 2010) en Aart sloten aan en zo hadden we mooi groepje. Na het bos en strand eindelijk weer vaste grond onder onze voeten op de kering. En al snel zagen we Hans, Sjan, Maurice, Petra en Erik staan met water, dropjes en heel veel aanmoedigingen. Het strand was zwaar en daar viel het groepje uiteen. Het was wel erg leuk, liepen we vorig jaar op een verlaten strand nu liepen we tussen de badgasten door wat leuke plaatjes opleverden. Ook bij de verschillende doorgangen was er veel enthousiast publiek. Had met man op 30km afgesproken en tot mijn verbazing kreeg ik bij een waterpost een bekertje water van hem aangereikt. Hij had staan wachten in de schaduw en toen werd hem gevraagd of hij kon helpen en zo heeft hij twee uur lang bekertjes water staan vullen en dat water of sportdrank hadden we hard nodig met de warmte. Totdat punt ging het lopen nog lekker maar daarna begon ik mijn bovenbenen te voelen en ging het tempo erg naar beneden. Regelmatig hebben we gewandeld en bij elke post toch wel even stil gestaan om te drinken. Maar gelukkig kwam het laatste trapje in zicht en mochten we nog even het strand op, helaas was het vloed voor ons en het zand mul dus dat werd natte voeten en zo doorgelopen naar de strandopgang, langs de tegeltjes.

ben er bijna – foto Maurice

Bjorn nog hallo gezegd en die rende nog even voor ons uit voor een paar leuke foto’s. Stukje boulevard,scherpe bocht naar links, stukje Langstraat en de finish in 4.42 mijn langzaamste marathon ooit maar was deze weer mooi.

Sjan, Maurice, Hans, Petra, Erik en Bjorn bedankt voor de foto’s en de aanmoedigingen.