Voor de 2de keer afgereisd naar het zuiden, voor de 2de Beartrail in Voeren, samen met man vrijdagmiddag naar Maastricht gereden. Het was nog zulk heerlijk weer dat we lekker op een terrasje koffie met vlaai hebben gedaan. Daarna nog wat door de stad geslenterd en bij een Italiaan neer gestreken om te eten. Vorig jaar regende het en onderweg naar ons hotel in Berneau begon het ook weer flink te regenen. Het hotel was een oude boerderij en de slaapkamers waren gebouwd in de schuur waar vroeger de koeien stonden, maar deze hingen alleen nog in schilderij vorm aan de muren. We hadden een schattig hemelbed en na het regelen van een vroeg ontbijt, heerlijk in slaap gevallen. Zaterdagochtend nog een kleine 2km gereden en zo waren we op tijd in de kantine van SK Moelingen, waar al een hele tafel met bekenden zaten en in de rij kwam ik als eerste Jet tegen samen met Petra en vervolgens Martine (was lang geleden) en kon ik ergens ver achteraan sluiten. Na het verkrijgen van mijn nummer en mooi zwart Beartrail t-shirt, Paula, Chris, Mildred, Peter, Stella, Carlo en Inge even hallo gezegd,  tas onder tafel gezet en op naar de start. Lekker plekje achterin gezocht en als les trois mousquetaires vertrokken samen met Jet en Petra (om uiteindelijk te eindigen als de drie biggetjes).

WP_20131026_005

Het was erg gezellig onderweg zo al kletsend, lachend, wijzend en helpend. Bij de stukken omhoog waar Jet en ik stevig doorliepen kwam Petra ons voorbij gedribbeld en bij de stukken naar beneden konden wij haar weer bijhalen om gedrieën weer verder te gaan. Al snel kwam de splitsing maar nu geen twijfel en links gingen we en dat werd een mooi stuk route, zwaar door de modder en de warmte. Bij de tweede post mijn shirt met lange mouw uitgedaan om verder te gaan in mijn hemdje.

WP_20131026_013

Wat een verschil met vorig jaar, ook kwa modder en onderweg kwamen we nu ook veel wandelaars tegen. De route was zeer afwisselend met grove bospaden met veel blad en steen, grasland met draaihekjes, veldpaden en korte verbindingsstukjes verhard door dorpjes heen maar de uitzichten waren overal even mooi. En het was 57 km lang genieten.  Bij de laatste post was de cola op maar ook (daar had ik toch 44km naar uit gekeken) de chocolade wat wel heel jammer was. Op een gegeven moment liep Jet steeds verder uit en Petra weer stukje achter mij. Nog wel geprobeerd te blijven dribbelen maar mijn bovenbenen wilden echt niet meer. Dus tussen de stukken wandelen door nog wel wat gedribbeld en helemaal toen we langs een fotograaf liepen. Maar uiteindelijk toch het einde in zicht en het verlossende woord van twee verkeersregelaars, nog anderhalve km. En ja hoor het stadion in zicht, nog een taai stukje maïsveld, langs het voetbalveld, de dames van de camper nog even gedag gezegd en bedankt voor hun support en daar was Jet (niet over het veld lopen mevrouw) om mij binnen te halen, 6.48.50 zag ik net op de uitslagenlijst, mijn garmin was met zes uur leeg dus had

Finish - foto van Rob Roelofsen

Foto van Rob Roelofsen

zelf geen idee meer. Over de finish stond heerlijk water en. . . . .chocoladepepernoten. Dus even heerlijk bijkomen, mijn strijddames nog even gedag gezoend onder de douche, vies in de auto gestapt om in ons hotel lekker onder een schone douche te springen. ’s Avonds nog even naar Luik gereden om te eten en over de kermis te slenteren. Nog even in het reuzenrad de kermis van boven af bekeken en toen heerlijk naar hotel om te slapen. Zondag na een lekker ontbijt nog wezen wandelen, het was op de wind na heerlijk weer en een leuk rondje gelopen. Dat was weer een geweldig weekend met een hele mooie trail.

Met een dosis gezonde spanning naar Zwolle afgereisd voor mijn 30ste marathon alweer en je zou denken dat je ondertussen niet meer zenuwachtig hoeft te zijn, maar helaas de spanningen waren afgelopen week weer opgelopen. Man ging mee naar Zwolle dus kon er lekker naast zitten in de auto en na een kleine omleiding waren we op tijd in Zwolle om nog even mijn flesjes af te geven en gezellig een bakkie te doen. Het was al lekker druk in Hotel Lumen en al snel zag ik Jet die de 4.15 groep ging pacen. Man ging lekker fietsen dus dag gezegd en mijn tas weggebracht, daar liep ik Robert tegen het lijf die (op mijn voorstel) hier in Zwolle zijn eerste marathon ging lopen. Samen naar het startvak gewandeld en het zonnetje begon al lekker te schijnen. Daar nog even met Jet geknuffeld en succes gewenst. Vervolgens de pacers  van 3.45 opgezocht en daar zag Rutger mij ook (althans mijn blauwe nagels) even kennis gemaakt en we mochten al snel starten. Buiten het stadion stond man nog even te zwaaien en via Stadshagen liepen we door ’s Heerenbroek, ondertussen liepen Rutger en ik al voor de pacers (was wat rustiger) en had Dick zich ook bij ons aangesloten.

Foto van Kees de LoperVlak na de nieuwe IJsselbrug – foto van Keesdeloper

Dick had veel fans onderweg en zo wisten we steeds dat hij er weer achter liep. Al kletsend kwam de IJsselbrug van Kampen in zicht en hadden we het erover dat Kees hier nog wel eens kon staan. Ondanks dat we nooit leuk op de foto staan zijn deze toch wel erg leuk en waren wij erg enthousiast om Kees te zien staan. Vandaar ging het parcours weer richting Zwolle. Na een km of 22 gaf Rutger aan een stapje langzamer te lopen en ging ik verder met Dick. Het was heerlijk lopen op de dijk en gezellig zo met de estafette lopers. Bij een 30 km gaf ook Dick aan wat langzamer te willen lopen, zelf had ik gehoord dat ik 2de dame liep (dat bleek 3de te zijn) dus wilde wel door gaan.

Tussen Zalk en Kampen

Op de dijk tussen Zalk en Hattem – foto van Eric Beatse

Bij Hattem stond Kees weer en na een high five de brug op, wat een ding toch maar bovenaan werden we enthousiast begroet door een groep trommelaars en daarna begon het genieten weer. Lekker naar beneden lopend, langs de Bierton, mijn oude huis rechts, linksaf het tunneltje onderdoor naar de stad. Daar tussen de fietsers door naar de Sassenpoort waar nog een laatste drinkpost stond. Nog twee km, het kerkbrugje over en toen zag ik nummer 4 (de roze startnummers vielen goed op) aankomen. Philosofenallee redde ik nog maar op de Vondelkade was ze me voorbij, wat ging ze nog hard (beter verdeeld) heb nog poging gedaan maar nee, de Passiebloem kwam in zicht, tunneltje en over het parkeerterrein het stadion weer in. En wat was ik blij toen ik mijn tijd zag 3.36.19 dat was al even geleden dat ik dat gelopen had en het ging heerlijk. Kreeg de felicitaties en een mooie medaille. Bij de massage kwam ik Rutger nog tegen en die had hem ook binnen de 4 uur gelopen. Even lekker mijn bovenbenen laten doen en ook Robert kwam binnen en had vier-en-half uur over zijn eerste marathon gedaan, zwaar maar wel ontzettend mooi. En voor herhaling vatbaar en dat is Zwolle zeker. Helemaal met de estafette lopers die zorgen dat er nog wat publiek langs de kant staan. Een goed georganiseerde marathon en enorm gezellig.

Dit is weer één van de mooie loopjes van Willem en Annemarie, dit keer een eenmalige loop te gelegenheid van het 75 jarig bestaan van wandelvereniging SV de LAT. Er waren zelfs wandelaars die al op vrijdag waren begonnen met wandelen en zaterdag nog een route liepen. Zelf zaterdagochtend om kwart voor acht in de auto gestapt en het sportcomplex S.D.O. was zo gevonden, het was in de kantine al gezellig druk met voetballers, wandelaars en lopers. Even ingeschreven bij Annemarie en zo kreeg ik een routebeschrijving en een routekaartje voor op mijn rugzak. Ondertussen Rinus, Henk, Jeffrey en Jet gedag gezegd en even afkijken wat iedereen aandeed, het was vooral veel en jasjes werk. Tassen konden we kwijt in een scheidsrechtershok en na een korte uitleg van Willem konden we op pad. Eerst even een lusje langs het Spant zodat het ook echt 60km zou zijn (of 42km, dit keer kon je ook de marathon afstand lopen). Liep lkr voorin en me langzaam laten afzakken tot een tempo wat ontspannen liep. Had de route niet in mijn garmin gezet (tis nog een oude en 6 uur haalt deze nog net maar niet als deze de route ook nog moet zoeken) dus op de heide ging het al mis, kaartje met pijl gemist en geen lopers of wandelaars te zien. Maar gelukkig, Jonathan had wel de route en we liepen nog goed en zo zijn we samen kletsend verder gegaan. Al snel waren we bij de eerste post en deze zijn altijd super verzorgd, na een warm bakkie thee weer verder gegaan. Het was een mooie route door het bos en langs een beekje, bleken nog uitlopers te zijn van de Utrechtse Heuvelrug. Bij Huizen liepen we langs het Gooi Meer en het was aan de koppen op de golven goed te zien dat het hard waaide. De route ging langs de binnenhaven en wat strandjes waar weinig te beleven was. Zo kwamen we bij Naarden en via de vesting, wallen en dwars over de markt kwamen we uit bij camper van Willem voor wederom een goede post met vla en al. Hier weer wat warme thee genomen en stukjes suikerwafels.

sta ook nooit 'normaal'op de foto.

sta ook nooit ‘normaal’op de foto.

Al snel kwam het volgende groepje ook binnen en samen verder gegaan. Weer langs Gooi Meer en over golfbaan Naarderbos onder de Hollandse brug door. Ondertussen liep het gezellig met Jet, Remco en Jonathan. Na Muiderberg kregen we de wind tegen, Jet en ik voorop en de heren liepen al kletsend achter ons aan, via de Vecht ging het richting de Spiegelplas en Ankeveense Plassen, daar gingen we tussendoor naar Ankeveen. Dit was een erg mooi stukje zo tussen al dat water en met het zonnetje erbij soms nog warm. We maakten nog een mooi rondje over Landgoed Boekesteyn en daar was weer een post, even halfje cola gedronken en een handje vol chips en weer door, het was te koud om lang te blijven staan. Vervolgens het bos weer in en gingen we de laatste tien km in. Het liep nog steeds erg lekker en als ik dit vol ging houden zat er een mooie tijd in.

ergens onderweg

ergens onderweg

We kregen nog wat stukken heide en bij Hilversum nog langs een mooi stukje ‘Goois Natuurreservaat zanderij Crallo’, volgens mij kan je daar hele mooie kms lopen maar wij staken het spoor over om via een pad door de heide weer in Bussum uit te komen. Al snel kwamen de sportvelden inzicht en stopte de klok voor mij na 5.56 en nog wat. Super blij met deze tijd. Even foto uitgezocht en toen een heerlijke douche. Kreeg weer een mooi certificaat en na Willem en Annemarie te hebben bedankt voor hun mooie loop, gedag gezegd tegen Jet en Remco op naar huis. En al rijdende zag ik vele plekken waar ik een paar uur eerder gelopen had.

Al kletsend 42.2 km afleggen in goed gezelschap met goede verzorgingsposten, dat kan bij de Galgenbergmarathon. Vorig jaar voor het eerst mee gelopen en is gewoon een feestje. Zaterdagochtend vroeg vertrokken en eerst even Ruud opgehaald, kom er langs en is alvast een gezellig begin. Ditmaal wel de snelle route genomen en zo waren we mooi op tijd voor de koffie met muffins. Residence Rhenen was dit jaar ook het beginpunt en de open haard was al aan voor de binnenkomst. Binnen al een boel bekenden, Jannet, Henk, Willem, Edwin, Ingrid en Rinus. Er werd weer in vier groepen gestart en mocht dit jaar in groep 2 starten, Ruud in 3 en Ingrid 4, dus we waren goed verdeeld.SONY DSC

Na kleine uitleg en een groepsfoto kon groep 4 vertrekken en moesten wij even wachten. Na rondje over parkeerterrein mochten ook wij het bos in. Groep 2 was gezellig en er werd aan alle kanten druk gekletst en tussendoor hoorde je weer tak!, wortel!, pas op!, links!, rechts!, daar ergens heen!, fotograaf! En zo werd het een gezellig rondje. Had Edwin vorige week op het strand in Zeeland kort gesproken maar dit keer konden we wat langer kletsen (was haast jammer dat het maar 42 was, alleen vonden onze benen dat wel best). De route was weer een mooie en genoeg bekende stukjes onderweg van de UHT.

SONY DSC

Bij de posten was genoeg te drinken/eten en alle tijd voor een praatje. En bij de derde post haalden we groep 4 bij. Het was goed loopweer en ging lekker tot de trap, na 240 treden was bij mij ook wel het mooie eraf maar daarna was het nog even een stukje door Rhenen, de laatste verzorgingspost (met paaseitje) en konden we aan de laatste 5km beginnen. En na 4.42 uur waren ook wij binnen waar een heerlijk kopje soep op ons wachtte. De open haard was al snel ingenomen door de dames van de verzorgingsposten die hadden het toch wel aardig koud gehad. Niet lang daarna kwam ook Ruud binnen en na wat droogs aangedaan te hebben weer in de auto naar huis. Blijft een leuke marathon zo, goed verzorgd en gezellig om het in groepen te lopen.

SONY DSC

De 2de editie van Trail by the Sea is 4km langer en een heel stuk zwaarder, liepen we vorig jaar nog door Renesse heen nu hebben we weinig verhard gezien. Maar wat was het weer mooi, helemaal met dat laagje sneeuw. Het was ’s morgens even denken wat aan te trekken. Er stond een koude noordenwind en deze hadden we eerst mee en het laatste gedeelte pal tegen. We waren mooi op tijd bij strandpark de Zeeuwse Stranden, binnen was het al gezellig druk. Even Paula hallo gezegd, startnummer en shirt gehaald. Een plekje gezocht en koffie gepakt met een stroopwafel, al snel meer bekenden gespot Hans, Richard, Coq, Gerard en Ingrid. Daar kreeg ik nog een heel leuk shirt van en samen op zoek naar Mildred om nu toch eindelijk eens kennis te maken. Daarna werd omgeroepen om naar buiten te gaan, dus eerst nog even snel naar de wc. Arnold ging lekker mtben en liep mee naar de start. Nog even wat foto’s gemaakt door Gerard en toen konden we starten. Op strand was het even zoeken naar hard zand maar met windje in de rug liep het heerlijk. Bij de eerste strand afgang liep een klein hondje, verbaasd om zich heen te kijken en ook ik zag geen baasje. Wat nu, toch doorgelopen (met moeite) en al snel liep Paula mij achterop en bedachten we dat de EHBO wel achter eigenaar aan zou gaan. Gelukkig was het hondje er niet meer toen we er een paar uur later weer liepen.

856553_476544412400764_181093116_o

Foto van Peter Mooij 

Al kletsend de km’s door de duinen gelopen en de smalle paadjes. Daarna volgde nog een stuk strand, steile beklimming en de Meeuwise duinen in. Een geweldig stuk natuur met schitterende vergezichten. Hier ging het ook omhoog en weer omlaag en dat allemaal met mul zand. Ondertussen al lkr warm gelopen en konden de handschoenen uit (had twee paar aan, het eerste was al heel snel uitgegaan). Klaphekje door en vorig jaar gingen we links en nu rechts het bos van Westerschouwen in. Daar stond Jacqueline en man, camera was net opgeborgen maar kreeg een heerlijke knuffel en met de opmerking Hans loopt net voor je weer verder gegaan. Wist wat hij aan had en na de super verzorgpost op 15km zag ik hem ineens lopen. Het leek me gezellig samen verder te gaan, dus stapje erbij. Dit was een heel mooi stuk met steile stukken en diepe dalen. Veel bochtjes werk en zo kon ik bij hem komen. Daarna zagen we al snel Jacqueline weer en dat leverde deze leuke foto op met sneeuwvlokjes en al.

op 22km

Foto van @Curlyisrunning

Weer de goed verzorgde post, daar even mijn flesjes weer gevuld en Hans weer achterna. Samen op en handen en voeten omhoog en rustig aan omlaag. We waren inmiddels over de helft en op de weg terug dus de wind tegen. Jas weer dicht, buff om mijn oren en handschoenen weer aan. Er kwamen nog wat duinen en daar kon je de wind al goed voelen, stukje bos en weer het strand op en af, volgens nog een stuk door de duinen waar je links en rechts kon kiezen, uit ervaring bij de rechterkant hield je geen droge voeten, dat was even koud maar je liep ze snel genoeg weer warm. Dacht bij mezelf dit heb ik al een keer gedaan dit jaar en was er eigenlijk wel klaar mee. Hoewel het door de ijsregen/sneeuw nog kouder was als die nacht in januari. Nog een laatste post, trap op, trap af en het laatste stuk strand, iedereen bleef hoog lopen ondanks het mulle zand. Had ondertussen steenkoude handen en kon alleen aan de finish denken en dat Arnold daar zou staan om mijn handen te warmen. Van afstand stond hij al te zwaaien en was super om m te zien. Kreeg een mooie medaille en een gouden deken.

IMG_20130225_092637

Arnold nam mijn handschoenen over en onder de deken werden mijn vingers snel warm. Had niet op de klok gekeken maar zag later dat ik er 3.59.20 over heb gedaan. Na een heerlijke douche was ik weer lkr warm en daar kwam ik Don ook nog even tegen. Hij was uitgestapt voor het laatste stukje strand jammer genoeg. Is altijd leuk om even te kletsen. Nog wat gegeten, Richard kwam ook net binnen en er even bij zitten. En daarna heerlijk na huis gereden. De 1ste editie was mooi maar deze was nog mooier, zwaarder en gezelliger. De organisatie heeft er een geweldig evenement van gemaakt. Onwijs gezellig met het shantykoor in het clubhuis bijkomen. De vrijwilligers onderweg, zullen het heel koud gehad hebben, maar hadden alle tijd voor een gezellig praatje met iedereen. Wat dan weer jammer is, is de rotzooi onderweg die door de lopers achter wordt gelaten. Je loopt door een heel mooi stukje natuur en dan gooi je flesjes of zakjes toch gewoon even weg. Kwam midden in de duinen een flesje tegen en een prullenbak op nog geen vijf meter afstand dus maar even weggegooid. Maar mijn mond viel open van een loper op het strand die zijn belt afdeed en weg gooide, ik raapte nog netjes een flesje voor hem op maar hij hoefde m niet meer. Misschien dat hij de belt later nog is wezen ophalen!?

Jacqueline en Peter dank jullie wel voor de foto’s.

Vrijdag 25 januari Dutch Coast Ultra Run by Night 2013. Heb eigenlijk het hele verhaal al op facebook verteld, en heel veel leuke reacties gehad, maar wil het toch nog graag op mijn blog zetten. Dus reageren altijd leuk maar hoeft niet . . . . . .

Dutch Coast trail 4

Na vier uurtjes slapen weer wakker met een onrustig lijf. Zware benen, pijnlijke liezen van het zware zand, sneeuw en ijs. Last van mijn nek van het naar beneden kijken. Maar zal met het begin beginnen. Op tijd vertrokken naar Castricum aan zee om vanuit daar een mooie vier km door het bos te rennen (voorproefje) naar het station. Had een bakje pasta meegenomen …en deze was nog warm dus lkr nog wat gegeten al wachtende op de trein. Na klein uurtje waren we in Den Helder waar ik al meer lopers zag lopen naar restaurant Weinerhof. Al kletsende, met Danny Meeus (de Belg waarmee ik ook uiteindelijk ruim 5 uur gelopen heb) en Peter de Krijger (hij ging voor de 100km, zijn eerste, en hij heeft hem uitgelopen ook) de tijd vol gemaakt tot we om precies om tien uur werden weg gefloten door Rinus. Uiteindelijk zijn we met 61 lopers van start gegaan. Klein stukje door de binnenstad en al snel liepen we op de zeedijk. De wind viel hier nog mee en had een lkr groepje van vier lopers gevonden om mee samen te lopen. Al snel kwam het strand en de wind. De wind was erg ongunstig en trok ook nog aan in de loop van de nacht.

Dutch Coast trail 2

Aan de foto is wel te zien dat het koud was (mijn neus gaf bijna licht). Had mijn wintertight aan, deze is wat aan de korte kant en normaal vind ik blote enkels niet erg maar leek me nu niet slim, dus mijn skins tubes eronder (was toch donker)1 paar sokken daar weer overheen, warm. Verder een thermo met lange mouw, shirt met lange mouw en daarover mijn winter-fiets-jas (met windstopper). Twee buffs, mutsje, dunne handschoenen (zodat ik nog vanalles kon pakken met mijn handen) en daarover heen dubbele handschoenen. Had niet mijn waterzak mee, drink onderweg graag Vitargo en dat is niet meer uit zo’n zak te krijgen. Dus flesjes gevuld, wat in bubbeltjesplastic in mijn rugzak en een paar op mijn rug in de handige zakjes, uit de wind deze werden zo niet heel koud. Heb onderweg alleen wat koude vingers gehad maar door mijn vingers uit mijn handschoenen te trekken en bij elkaar te doen weren ze weer warm -> wanten aan de volgende keer. Het strand was ook een verhaal op zich. Niet te lopen! Overal lagen bergen sneeuw en ijs. En er was maar een smalle strook zand, maar die was wel zoeken. We wisselden elkaar lkr af en tempo zat er goed in. Onderweg nog twee keer Rinus tegen gekomen, mensen te zien op het verlaten strand is wel erg leuk. Bij 25 kwam de zeedijk van Petten in zicht en dat werden lange 6kms, het eind was niet te zien en de wind was hier net zo erg. Inmiddels liep ik samen met de Belg, er werd niet veel gezegd maar het was fijn om hier niet alleen te lopen. Ook Bergen kwam in zicht en verdween weer, het strand was haast nog onmogelijker om te lopen. En ja ook zout water bevriest en wat is dat dan glad. Voordat we het echt door hadden (gaat allemaal toch een stukje langzamer als normaal) stonden we midden op een plaat ijs. Wilde eraf stappen en toen lag ik al. Gelukkig had rugzakje val opgevangen, dacht maar even niet aan mijn foon, alleen was ik wel nat van het water op het ijs. Nu was er alleen nog mul zand, zachte sneeuw met ijs of de ijsplaat om over te lopen. Was wat het zwaar, de Belg moest steeds vaker wachten en dus toen ik weer een keer bij hem was maar gezegd dat hij door moest lopen. Was nog een kleine tien km en dat zou ik wel redden. Maar wat een zware kms werden dat nog. Afwisselend lopen om weer een stukje hard zand te vinden en wat te drinken. Dat bleef trouwens lkr warm op mijn rug, had kleine flesjes in de zakjes van mijn fietsjas gedaan, deze kon ik met één hand pakken en bleven zo nog een beetje warm. Ondertussen ging mijn rechteroog tranen en kon ik weinig meer mee zien.

de Deining

Maar toch eindelijk kwam strandtent ‘de Deining’ in zicht. Het laatste stuk ging door het water, het begon al vloed te worden en daar was alleen nog een beetje hard zand en ach bij de strandtent stond de auto met droge schoenen. Wat heerlijk was het om te finishen, mijn tijd was 5.48 en ben daar toch wel heel blij mee. Binnen in de Deining was het gezellig en lkr warm. Er was eten en drinken, was erg misselijk geworden onderweg (ruim vijf uur een koude wind op je buik wil wel) maar gelukkig snel over na een beker cola. Met koffie en een snickers bij de open haard bijgekomen. Nog even wat zitten kletsen, er waren meer lopers met last van hun rechteroog best heel vreemd want de wind kwam van de andere kant. Na tijdje afscheid genomen, werd er niet warmer op, dus Rinus gedag gezegd en naar de auto gehobbeld. Bibberend kwam ik daar aan, auto gestart, verwarming hoog en even droge sokken en schoenen aangedaan, nog een dikke jas, droge muts op, handschoenen aan en deken over mijn benen en terug gereden. Heerlijk rustig op de weg en zo lag ik om zes uur al in mijn warme bed. Maar de slaap duurde nog wel, lijf en hoofd waren veels te onrustig. En vandaag, eerst douchen;-) en dan niets meer. Een geweldige loop, denk dat met harder strand en geen wind tegen heerlijk loopt. Verder goed georganiseerd en de verzorging in de Deining super! Foto’s zijn van Rinus, waarvoor dankjewel.

Ruud, Petra, Hans en ik voor de start-foto van Gerard

Wat een geweldige marathon, zondag 25 november was de eerste keer dat ik hier aan de start stond (en zeker niet de laatste keer). Arnold had een MTB in Helmond gevonden dus om kwart voor zeven zaten we al in de auto. We waren mooi op tijd bij de wielerbaan en daar fiets van auto, aankleden,  bidons op z’n fiets (maar handje geholpen want wilde richting Geldrop), eten mee voor heel end fietsen, handschoentjes aan, even controle van extra autosleutel (niet heel onbelangrijk), laatste kus en eindelijk kon ik gaan rijden. Hoe werkt navigatie ook alweer, gelukkig al wel ingesteld en tien voor halt tien zou ik er zijn. Ok dat moet lukken. Gelukkig nog rustig op de weg en ook een parkeerplekje was snel gevonden. Nog even het adres door sturen (anders kan hij wel heel lang zoeken). Eerst bij de Dreef naar binnen daar zag ik al snel John, even hallo gezegd en in de rij voor startnummer gaan staan, die liep vlak langs de bakken waar de eigen drank in kon dus die ook meteen weg gezet, al snel kwam ik langs het tafeltje met alle bekenden en ook John weer hallo gezegd. Het nummer was snel binnen en nu iedereen rustig hallo kunnen zeggen, Petra, Erik, Gerard, Hans, Tiny, John, Ans, Maurice, Gert, KiItty en ook even Julie de hand geschud. De bak met pepernoten nog even aangevallen, we (denk meer dat ik het was)  zaten er nog over te denken de hele bak mee te nemen voor onderweg. Daarna tassen weggebracht, ook helemaal goed en snel geregeld, door naar de start. We hadden een leuk groepje lopers in het rood en hier kwamen Ruud en Martin ook erbij.

Martin en ik op een km of vier- foto van

Om tien uur mochten we weg en liep gezellig met Martin op, na 3km gingen de 21 en 30km rechtdoor en werd het een stuk rustiger om te lopen. We liepen heerlijk door het bos en over de heide, een schitterend parcours. Er stond wel veel wind maar de eerste tijd hadden we deze voornamelijk mee. De drinkposten waren ook goed geregeld en mijn fles snel gevonden. Zo liepen we samen lekker verder zigzaggend door het bos en heide. In het bos viel de wind ook wel tegen maar soms was deze even heel venijnig als we bij een open plek kwamen. We gingen klaphekjes door, houtenbalkjes brugjes over, langs vennetjes en wilde grazers. Op een 35km kregen we de wind pal tegen en ging Martin wat rustiger aan doen en ben ik alleen verder gegaan. Wat een wind stond er en was blij toen we de heide af mochten. Daar kwam ik nog de EHBO quad tegen, die staken hun duim op en ik knikte blij ‘gaat nog super’ en weer verder. We moesten de snelweg oversteken dus viaduct omhoog en aan de andere kant weer naar beneden en toen het bordje nog 3km!! voor alle afstanden. Nog even wat op-en-neer door het bos en daar hoorde ik de speaker al. Klein stukje verhard en werd super binnen gehaald door boven genoemden, bochtje links en daar hoorde ik al een fluit en stond Arnold bij de finish, samen nog even naar het bochtje gelopen en toen een heerlijke douche (had een aardig stukje zandverplaatst naar in mijn schoenen). Wat een geweldige marathon, schitterend parcours, verzorging super en heel erg gezellig. En dat allemaal voor Niks, maar zonder vrijwilligers hadden we echt Niks. Grote dank aan alle gezellige vrijwilligers, geweldig goed georganiseerd.