archiveren

Marathon

Met een dosis gezonde spanning naar Zwolle afgereisd voor mijn 30ste marathon alweer en je zou denken dat je ondertussen niet meer zenuwachtig hoeft te zijn, maar helaas de spanningen waren afgelopen week weer opgelopen. Man ging mee naar Zwolle dus kon er lekker naast zitten in de auto en na een kleine omleiding waren we op tijd in Zwolle om nog even mijn flesjes af te geven en gezellig een bakkie te doen. Het was al lekker druk in Hotel Lumen en al snel zag ik Jet die de 4.15 groep ging pacen. Man ging lekker fietsen dus dag gezegd en mijn tas weggebracht, daar liep ik Robert tegen het lijf die (op mijn voorstel) hier in Zwolle zijn eerste marathon ging lopen. Samen naar het startvak gewandeld en het zonnetje begon al lekker te schijnen. Daar nog even met Jet geknuffeld en succes gewenst. Vervolgens de pacers  van 3.45 opgezocht en daar zag Rutger mij ook (althans mijn blauwe nagels) even kennis gemaakt en we mochten al snel starten. Buiten het stadion stond man nog even te zwaaien en via Stadshagen liepen we door ’s Heerenbroek, ondertussen liepen Rutger en ik al voor de pacers (was wat rustiger) en had Dick zich ook bij ons aangesloten.

Foto van Kees de LoperVlak na de nieuwe IJsselbrug – foto van Keesdeloper

Dick had veel fans onderweg en zo wisten we steeds dat hij er weer achter liep. Al kletsend kwam de IJsselbrug van Kampen in zicht en hadden we het erover dat Kees hier nog wel eens kon staan. Ondanks dat we nooit leuk op de foto staan zijn deze toch wel erg leuk en waren wij erg enthousiast om Kees te zien staan. Vandaar ging het parcours weer richting Zwolle. Na een km of 22 gaf Rutger aan een stapje langzamer te lopen en ging ik verder met Dick. Het was heerlijk lopen op de dijk en gezellig zo met de estafette lopers. Bij een 30 km gaf ook Dick aan wat langzamer te willen lopen, zelf had ik gehoord dat ik 2de dame liep (dat bleek 3de te zijn) dus wilde wel door gaan.

Tussen Zalk en Kampen

Op de dijk tussen Zalk en Hattem – foto van Eric Beatse

Bij Hattem stond Kees weer en na een high five de brug op, wat een ding toch maar bovenaan werden we enthousiast begroet door een groep trommelaars en daarna begon het genieten weer. Lekker naar beneden lopend, langs de Bierton, mijn oude huis rechts, linksaf het tunneltje onderdoor naar de stad. Daar tussen de fietsers door naar de Sassenpoort waar nog een laatste drinkpost stond. Nog twee km, het kerkbrugje over en toen zag ik nummer 4 (de roze startnummers vielen goed op) aankomen. Philosofenallee redde ik nog maar op de Vondelkade was ze me voorbij, wat ging ze nog hard (beter verdeeld) heb nog poging gedaan maar nee, de Passiebloem kwam in zicht, tunneltje en over het parkeerterrein het stadion weer in. En wat was ik blij toen ik mijn tijd zag 3.36.19 dat was al even geleden dat ik dat gelopen had en het ging heerlijk. Kreeg de felicitaties en een mooie medaille. Bij de massage kwam ik Rutger nog tegen en die had hem ook binnen de 4 uur gelopen. Even lekker mijn bovenbenen laten doen en ook Robert kwam binnen en had vier-en-half uur over zijn eerste marathon gedaan, zwaar maar wel ontzettend mooi. En voor herhaling vatbaar en dat is Zwolle zeker. Helemaal met de estafette lopers die zorgen dat er nog wat publiek langs de kant staan. Een goed georganiseerde marathon en enorm gezellig.

Advertenties

Al kletsend 42.2 km afleggen in goed gezelschap met goede verzorgingsposten, dat kan bij de Galgenbergmarathon. Vorig jaar voor het eerst mee gelopen en is gewoon een feestje. Zaterdagochtend vroeg vertrokken en eerst even Ruud opgehaald, kom er langs en is alvast een gezellig begin. Ditmaal wel de snelle route genomen en zo waren we mooi op tijd voor de koffie met muffins. Residence Rhenen was dit jaar ook het beginpunt en de open haard was al aan voor de binnenkomst. Binnen al een boel bekenden, Jannet, Henk, Willem, Edwin, Ingrid en Rinus. Er werd weer in vier groepen gestart en mocht dit jaar in groep 2 starten, Ruud in 3 en Ingrid 4, dus we waren goed verdeeld.SONY DSC

Na kleine uitleg en een groepsfoto kon groep 4 vertrekken en moesten wij even wachten. Na rondje over parkeerterrein mochten ook wij het bos in. Groep 2 was gezellig en er werd aan alle kanten druk gekletst en tussendoor hoorde je weer tak!, wortel!, pas op!, links!, rechts!, daar ergens heen!, fotograaf! En zo werd het een gezellig rondje. Had Edwin vorige week op het strand in Zeeland kort gesproken maar dit keer konden we wat langer kletsen (was haast jammer dat het maar 42 was, alleen vonden onze benen dat wel best). De route was weer een mooie en genoeg bekende stukjes onderweg van de UHT.

SONY DSC

Bij de posten was genoeg te drinken/eten en alle tijd voor een praatje. En bij de derde post haalden we groep 4 bij. Het was goed loopweer en ging lekker tot de trap, na 240 treden was bij mij ook wel het mooie eraf maar daarna was het nog even een stukje door Rhenen, de laatste verzorgingspost (met paaseitje) en konden we aan de laatste 5km beginnen. En na 4.42 uur waren ook wij binnen waar een heerlijk kopje soep op ons wachtte. De open haard was al snel ingenomen door de dames van de verzorgingsposten die hadden het toch wel aardig koud gehad. Niet lang daarna kwam ook Ruud binnen en na wat droogs aangedaan te hebben weer in de auto naar huis. Blijft een leuke marathon zo, goed verzorgd en gezellig om het in groepen te lopen.

SONY DSC

Ruud, Petra, Hans en ik voor de start-foto van Gerard

Wat een geweldige marathon, zondag 25 november was de eerste keer dat ik hier aan de start stond (en zeker niet de laatste keer). Arnold had een MTB in Helmond gevonden dus om kwart voor zeven zaten we al in de auto. We waren mooi op tijd bij de wielerbaan en daar fiets van auto, aankleden,  bidons op z’n fiets (maar handje geholpen want wilde richting Geldrop), eten mee voor heel end fietsen, handschoentjes aan, even controle van extra autosleutel (niet heel onbelangrijk), laatste kus en eindelijk kon ik gaan rijden. Hoe werkt navigatie ook alweer, gelukkig al wel ingesteld en tien voor halt tien zou ik er zijn. Ok dat moet lukken. Gelukkig nog rustig op de weg en ook een parkeerplekje was snel gevonden. Nog even het adres door sturen (anders kan hij wel heel lang zoeken). Eerst bij de Dreef naar binnen daar zag ik al snel John, even hallo gezegd en in de rij voor startnummer gaan staan, die liep vlak langs de bakken waar de eigen drank in kon dus die ook meteen weg gezet, al snel kwam ik langs het tafeltje met alle bekenden en ook John weer hallo gezegd. Het nummer was snel binnen en nu iedereen rustig hallo kunnen zeggen, Petra, Erik, Gerard, Hans, Tiny, John, Ans, Maurice, Gert, KiItty en ook even Julie de hand geschud. De bak met pepernoten nog even aangevallen, we (denk meer dat ik het was)  zaten er nog over te denken de hele bak mee te nemen voor onderweg. Daarna tassen weggebracht, ook helemaal goed en snel geregeld, door naar de start. We hadden een leuk groepje lopers in het rood en hier kwamen Ruud en Martin ook erbij.

Martin en ik op een km of vier- foto van

Om tien uur mochten we weg en liep gezellig met Martin op, na 3km gingen de 21 en 30km rechtdoor en werd het een stuk rustiger om te lopen. We liepen heerlijk door het bos en over de heide, een schitterend parcours. Er stond wel veel wind maar de eerste tijd hadden we deze voornamelijk mee. De drinkposten waren ook goed geregeld en mijn fles snel gevonden. Zo liepen we samen lekker verder zigzaggend door het bos en heide. In het bos viel de wind ook wel tegen maar soms was deze even heel venijnig als we bij een open plek kwamen. We gingen klaphekjes door, houtenbalkjes brugjes over, langs vennetjes en wilde grazers. Op een 35km kregen we de wind pal tegen en ging Martin wat rustiger aan doen en ben ik alleen verder gegaan. Wat een wind stond er en was blij toen we de heide af mochten. Daar kwam ik nog de EHBO quad tegen, die staken hun duim op en ik knikte blij ‘gaat nog super’ en weer verder. We moesten de snelweg oversteken dus viaduct omhoog en aan de andere kant weer naar beneden en toen het bordje nog 3km!! voor alle afstanden. Nog even wat op-en-neer door het bos en daar hoorde ik de speaker al. Klein stukje verhard en werd super binnen gehaald door boven genoemden, bochtje links en daar hoorde ik al een fluit en stond Arnold bij de finish, samen nog even naar het bochtje gelopen en toen een heerlijke douche (had een aardig stukje zandverplaatst naar in mijn schoenen). Wat een geweldige marathon, schitterend parcours, verzorging super en heel erg gezellig. En dat allemaal voor Niks, maar zonder vrijwilligers hadden we echt Niks. Grote dank aan alle gezellige vrijwilligers, geweldig goed georganiseerd.

vandaar dat ik de Zwolsemarathon dan ook graag wilde lopen. En zo reden we zondag 30 september al vroeg naar Zwolle, fietsen mee voor de supporters. Voor het stadion ben ik uit de auto gestapt zodat ik nog even mijn flesjes weg kon brengen, maar helaas alleen het krat voor het 30km punt stond er nog, dus de supporters mochten de andere twee meenemen. Nog even mijn startbewijs, shirt opgehaald en toen omkleden en tas wegzetten. Ondertussen zaten Arnold en Joyce al in het zonnetje op de tribune dus nog even de flesjes gebracht, laatste kus en weer het veld op. Zo leuk in al die 23 jaar dat ik Zwolle heb gewoond nog nooit in het stadion geweest laat staan op het veld. Daar zag ik ook al snel John, Jeffrey, Cock en de twee hazen Ruud en Ton. Was van plan om lekker met de 4.00 uur groep mee te gaan lopen dus achter de paarse ballonnen aan. Na een rondje over het veld het stadion uit,

langs molen de Passiebloem, die draaide en feestelijk versierd was. Door de straat waar ik mijn eerste autootje heb gekocht en via het laatste stuk van de Zuiderzeemarathon naar Stadshagen dit was nieuw voor mij, maar eenmaal op de dijk richting Kampen was het bekend voor mij en al slingerend langs de Ijssel was het heerlijk lopen. Veel wind tegen maar ben beetje in de groep blijven hangen maar wel aan de buitenkant om van de omgeving te genieten. Al vrij snel waren we bij de 10km post maar geen flesje voor mij, die kwamen ze me later brengen op de dijk. In de verte kon je brug al zien liggen maar we liepen er alleen maar vanaf. Maar toch eindelijk de brug omhoog en bovenop stond man en dochter, helaas aan de verkeerde kant, foto’s te maken. Bij de 20km post kreeg ik mijn laatste flesje van hun en zijn ze lekker doorgefietst naar de finish. Vanaf daar kregen we meer de wind mee en besloot ik lekker alleen verder te gaan. Had het ondertussen ook warm gekregen (duurt altijd even) en ben heerlijk verder gegaan in mijn loophemdje. Zag ik Bjorn op de 10km wel staan, maar liep ik wederom aan de andere kant. Bij het 28km punt zag ik m wel en even uit het groepje gelopen voor een mooie foto.

foto van Bjorn op 28km

Bjorn even gedag gezegd en weer verder richting Hattem. De Hanzeboog was voor mij ook nieuw maar daarna begon het grote ‘thuiskomen’ we liepen door de buurt waar ik geboren ben en wat was het daar gezellig met veel publiek. Heb zelfs mijn ouderlijk huis nog kunnen zien van een afstandje. Onder het spoor door, langs de Sassenpoort, over het kerkbrugje naar de Vondelkade. Daar stond (achteraf gehoord) Thierry foto’s te maken maar ook mijn mams. Dus even hallo gezegd en vervolgens het laatste stukje naar het stadion. Daarvoor stonden man en dochter nog, even een zoen aan man (dochter vind me vies na 42km), even de wave met een stel enthousiatse vrijwilligers, armen in de lucht en genieten. Op de tribune zat enthousiast publiek, de speaker riep mij nog om als winnares van de Zuiderzeemarathon (ook al zo’n mooie) en kreeg ik een mooie medaille omgehangen. Oja in een tijd van 3.53.31 kwam ik over de finish.

Dit was een schitterende marathon die ik vast nog wel vaker zal lopen, geweldig georganiseerd met veel enthousiaste vrijwilligers en helemaal leuk met al het publiek op heel veel punten. En door de estafette marathon liep je eigenlijk ook nooit alleen.

foto van Thierry op 41.3km

Een paar maanden geleden al een oproepje gedaan of er iemand zin had om mee te lopen met de estafette marathon van Roelofarendsveen. Was al een paar jaar wezen supporteren maar dit jaar wilde ik wel eens mee doen. Elk jaar bedenken ze een ander thema, zo is er keer een stuk strand aangelegd en een ander jaar moesten de lopers door een vrieshuis. Elk jaar zijn het wel steeds korte rondjes door een bepaalde wijk.  Dit jaar was het de hippie en van Gogh tijd en moesten er 18 rondjes van 2,3 km gelopen worden. Kreeg al snel 3 dames zover om een team, The Flower Girls, te vormen. Marjelle had lila shirtjes bedrukt met onze naam en bloemen. Bij deze marathon is het de bedoeling dat er verkleed wordt gelopen. En ook is er een prijs voor het leukst verklede team.

Zaterdagochtend de dames in mijn auto geladen en op weg naar ’t Veen. Daar aangekomen was het al vrolijk versierd en stonden er al veel partytenten langs het parcours. Ons aangemeld en foto laten maken voor de website.

Dulce, Arjenne, ik en op de voorgrond Marjelle

Daarna een mooi plekje gezocht langs het parcours om makkelijk te kunnen wisselen, onze stoeltjes uitgeklapt en nog even wat gedronken en gegeten. Ondertussen kwam er een volkswagen/campertje aan rijden met een hele lading hippies, waaronder ook Peter Akerboom dus even samen op de foto.

Ook Rinus kwam erbij met zijn camera en heeft nog een leuk filmpje gemaakt. Na het ‘hardhandig’ verwijderen van de hippies en het busje kon de marathon eindelijk van start. Marjelle ging als eerste van start en het was een aardige drukte met 43 marathonlopers, waaronder Rik, Rinus, Jannet, Peter en nog meer. En de 103 estafette teams, ook mijn schoonzus liep mee en de Spartaan had vier teams, met Frank, Gert Jan en Richard. Dus een hoop bekenden. Het eerste rondje was soms even file lopen maar daarna verdeelde het lopersveld zich en was het lekker lopen. Het was een klein rondje, met veel publiek onderweg, maar wel meer dan 30 bochten en vaak stoepje op stoepje af. Voor mij leek het een beetje op de RoParun wat betreft het inhalen van teams. En samen met Arjenne hadden we de achtervolging ingezet op de ‘schilders’ ezels. En zo liepen we de rondjes, als tweede was Dulce aan de buurt, Arjenne daarna en ik als laatste. Liep halverwege nog twee rondjes achter elkaar zodat we aan het eind goed uitkomen (lees, nog twee rondjes voor mij). Wij waren nog maar net over de helft of Rik was al gefinisht;-), ondertussen kwamen er steeds meer kleppertjes op het parcours (het laatste rondje moest met het hele team gelopen worden met een kleppertje in je hand zodat het publiek kon zien dat dat het laatste rondje was. En de lopers bedankten hiermee ook alle toeschouwers). Zo liepen wij ook in 3.38, vlak achter Rinus, over de finish.

Bij inlevering van onze sjerp en na het maken van de team foto kregen we een heerlijke warme pizza en konden we drinken halen. Dus met een blaadje cola en rosé weer terug naar ons plekje, om al genietend van de lekkere pizza naar de laatste lopers te kijken en na kletsen over deze leuke dag. Als toetje hadden we nog heerlijk fruit van Dulce en zo rolden we weer naar huis waar we afspraken dit volgend jaar weer te doen. Alle foto’s staan in mijn album. 

 

 

Vier jaar geleden had ik al van deze marathon gehoord via Peter, liep toen zelfs nog maar pas marathons en om nu vijf uur ’s morgens op te staan voor een marathon daar kon ik mij niets bij voor stellen, maar ja dit jaar ging zaterdagochtend 16 juni toch ook bij mij de wekker om twee uur. Samen met Richard naar Tzummarum gereden, daar de tassen in de sporthal achtergelaten ondertussen Harry nog even gedag gezegd (het laatst gezien bij de aardappelloop)  en op naar de start. In Raerd werd ons dringend verzocht om onze tassen al weg te brengen. Maar het was nog een uur voor de start en dat vond ik toch echt te koud. Dus in het plaatselijke cafe eerst maar eens koffie gedaan, daar waren Mo en Rinus ook en even later kwamen ook Tiny en Paul binnen zetten, dus even fotootje. Ook Ingrid had de kerk  het cafe gevonden en half uurtje voor de start zijn we ons maar eens gaan klaarmaken en liepen we richting het startvak. Ondertussen kwamen we Cock, John, Jeffrey, Kees,Gerard en Ruud nog tegen. 

Nog even een bui regen en we konden iets over half zeven op pad. Had een wegwerptrui met lange mouwen aan, maar zoals ik wel vaker doe besloot ik deze voorlopig lekker aan te houden. Vond het nog niet zo warm met de wind. Al vanaf de eerste km was er genoeg te zien en ook  was er al publiek met aanmoedigingen. Het was heerlijk om op pad te gaan en even gezellig met Leo lopen kletsen, maar hij ging al gauw weer verder. Het weer was ondertussen niet heel geweldig. Regen en wind tegen maar toch muziek in de verschillende dorpjes en we hebben er een boel gehad. Maar wat was het genieten, te zien aan de foto,

foto Hero http://www.heroisme.nl/

zo heb ik de 42km gelopen. Genoten van het weidse, door alle bochten in de dijk de lopers nog ver kunnen volgen, de kunst onderweg van bankjes tot bloemen. Maar ook ‘it kanon fan de Boazumer Griene Dyk’ heb ik meegezongen (wel de nederlandse versie) al klunend over de niet zo groene dijk meer. Heb heerlijk gelopen en lekker van groepje lopers naar volgend groepje gehopt. En had ik al geschreven, genoten van alles. De verzorging was uitstekend en toen we op een gegeven moment met de wind mee gingen lopen had ik het eindelijk warm genoeg om mijn trui uit te trekken, deze omgeknoopt om bij een volgende marathon weg te gooien of niet.  Hoe verder we kwamen hoe meer de zon er ook bij kwam en je kon al van ver de finish zien liggen met daar achter de Waddenzeedijk. De laatste hoge brug, laatste stuk gras en de laatste km’s alleen maar recht toe recht aan naar ‘The End’. Nog even 200 mtr door en in 3.50 over de finish. Richard kwam er vlak achteraan en ook Ruud. Na de finish nog een leuke felicitatie en zoen van Peter die op zijn loopmaatjes stond te wachten. Ook Tiny was er nog en hij bleek de snelste 65+er te zijn!! Even op zoek naar wat te drinken, ons t-shirt (mocht zelfs gepast worden) en aandenken (bokaaltje met een postzegel erin). Was een vroeg dagje maar wel een hele mooie en leuk om daar vier jaar naar uit te kijken. Ja 2016 wil ik m toch echt weer lopen.

Kopfoto is van Cock, die een reeks hele mooie foto’s heeft op zijn blog.

en mijn 25ste marathon. Afgelopen winter bij een rustige loop door de duinen en over strand met Ruud vertelde hij over zijn 25ste marathon en na wat rekenen kwam ik erachter dat ik ook al zover was. 28 januari 2007 was mijn eerste marathon in Apeldoorn. De Galgenberg leek me een leuke 25ste.

Zaterdagmorgen vroeg Ruud opgehaald en samen naar Rhenen, mijn tomtom had voor een toeristische route gekozen en zo al door alle plaatsjes gekomen waar we later lopend door heen gingen. Ruim voor het restaurant de Rotisserie gaf Truus aan dat we er waren, maar geen restaurant te zien. Gelukkig was deze toch snel gevonden aan de rechterkant terwijl de routebeschrijving toch echt links aan gaf. Deze marathon is geen wedstrijd maar meer een groepsloop en zo werd de groep dus in vieren gedeeld. En aangezien ik deze nog nooit gelopen had en meer wegloper was had ik mijn eindtijd ruim ingeschat en zo kwam ik in groep 4 terecht de ‘langzaamste’ groep en Ruud in groep 1 de ‘snelste’ dus we zouden elkaar onderweg weer zien. Na de koffie, uitleg, de stroopwafel en groepsfoto’s, gingen we van start. De miezer was opgehouden en het was heerlijk weer om te lopen. Na een ererondje over het parkeerterrein, liepen we al snel het bos in.

Raakte gezellig aan de klets met Judith en dat maakt zo’n marathon wel gezellig, waar we wel even aan moest wennen was het op elkaar wachten en ook bij het drinken werd er ruim de tijd genomen. Al snel kwam de eerste verzorgingspost in zicht, bij kasteel Amerongen, onder het genot van een lekker bakkie thee nog wat uitleg over gekregen. De verzorging was super, lekkere stukjes ontbijtkoek, diverse soorten drinken, drop en bij de laatste posten zelfs chips en tucjes. Heerlijk allemaal. Weer een klein stukje harde ‘verbindings’ weg en weer het bos in. Bij een stuk heide werden we ingehaald door groep 1 en zag ik Ruud lopen. Dus even gevraagd hoe het ging, maar het tempo lag hoog en hij had besloten met mij (en groep 4) verder te gaan terwijl ik net had bedacht om met hem (en groep 1) mee te gaan. Twijfelde nu wel even maar dacht probeer het gewoon en anders wacht ik bij de volgende drankpost wel op een andere groep. Groep 1 wist even niet welke kant ze op moesten en zo kon ik aansluiten. Het ging heuvelop meteen lekker snel en was al snel gespot als ‘overloper’ en was welkom. Ook in deze groep werd gezellig gekletst.

De route werd erg mooi en zag toch wel wat bekende stukken met de route die ik een keer daar heb gelopen over de Utrechtse Heuvelrug.  In deze groep liepen ook nog twee ‘oude’ bekende, Bart en Gerwin. Met hun heb ik in 2008 de Midwintermarathon gelopen en het was een gezellig weer zien. Al kletsend gingen de km’s makkelijk voorbij en zo kom je weer op nieuwe plannen om te lopen. Al kletsend/lopend hebben we een paar aardige ‘bergen’ beklommen en jammer van het weer (bij post drie op 21 km was het gaan regenen) bij die post zag ik ook Ingrid in het busje zitten en zij zou zich aansluiten bij groep 4 (ze had er al wat km’s opzitten). Door het grijze weer hadden we dus ook geen mooie vergezichten maar de omgeving bleef mooi om te lopen.

 Bij Rhenen aangekomen nog een stukje door de uiterwaarden gelopen en toen via een trap -met wel 260 treden-  de Grebbenberg op. Sommigen waren nog zo fit dat ze deze al hardlopend hebben genomen maar heb het rustig aan gedaan. Boven groep weer verzameld en langs Ouwehands Dierenpark weer het bos in. Nog wat drinken en op naar de laatste 5km, we kregen nog een pittig stuk naar beneden maar toen kwam toch het restaurant in zicht.

Schoentjes buiten gelaten en binnen even wat droogs aangetrokken om vervolgens gezellig een kopje soep te doen, wat wel smaakte. Daar lekker bij de openhaard gewacht op Ruud, die er ook al snel was. Even gezellig gekletst met de andere lopers maar toen toch weer op huis aan. Het was een gezellige, mooie, voor herhaling vatbaar en goed georganiseerde marathon. En Ruud, op naar onze 26ste!!

Oja en de tijd. . . .  .die was niet heel belangrijk. Heb mijn Garmin op 4.29 uitgezet, maar dit was incl. alle stops.