archiveren

Trail

Voor de 2de keer afgereisd naar het zuiden, voor de 2de Beartrail in Voeren, samen met man vrijdagmiddag naar Maastricht gereden. Het was nog zulk heerlijk weer dat we lekker op een terrasje koffie met vlaai hebben gedaan. Daarna nog wat door de stad geslenterd en bij een Italiaan neer gestreken om te eten. Vorig jaar regende het en onderweg naar ons hotel in Berneau begon het ook weer flink te regenen. Het hotel was een oude boerderij en de slaapkamers waren gebouwd in de schuur waar vroeger de koeien stonden, maar deze hingen alleen nog in schilderij vorm aan de muren. We hadden een schattig hemelbed en na het regelen van een vroeg ontbijt, heerlijk in slaap gevallen. Zaterdagochtend nog een kleine 2km gereden en zo waren we op tijd in de kantine van SK Moelingen, waar al een hele tafel met bekenden zaten en in de rij kwam ik als eerste Jet tegen samen met Petra en vervolgens Martine (was lang geleden) en kon ik ergens ver achteraan sluiten. Na het verkrijgen van mijn nummer en mooi zwart Beartrail t-shirt, Paula, Chris, Mildred, Peter, Stella, Carlo en Inge even hallo gezegd,  tas onder tafel gezet en op naar de start. Lekker plekje achterin gezocht en als les trois mousquetaires vertrokken samen met Jet en Petra (om uiteindelijk te eindigen als de drie biggetjes).

WP_20131026_005

Het was erg gezellig onderweg zo al kletsend, lachend, wijzend en helpend. Bij de stukken omhoog waar Jet en ik stevig doorliepen kwam Petra ons voorbij gedribbeld en bij de stukken naar beneden konden wij haar weer bijhalen om gedrieën weer verder te gaan. Al snel kwam de splitsing maar nu geen twijfel en links gingen we en dat werd een mooi stuk route, zwaar door de modder en de warmte. Bij de tweede post mijn shirt met lange mouw uitgedaan om verder te gaan in mijn hemdje.

WP_20131026_013

Wat een verschil met vorig jaar, ook kwa modder en onderweg kwamen we nu ook veel wandelaars tegen. De route was zeer afwisselend met grove bospaden met veel blad en steen, grasland met draaihekjes, veldpaden en korte verbindingsstukjes verhard door dorpjes heen maar de uitzichten waren overal even mooi. En het was 57 km lang genieten.  Bij de laatste post was de cola op maar ook (daar had ik toch 44km naar uit gekeken) de chocolade wat wel heel jammer was. Op een gegeven moment liep Jet steeds verder uit en Petra weer stukje achter mij. Nog wel geprobeerd te blijven dribbelen maar mijn bovenbenen wilden echt niet meer. Dus tussen de stukken wandelen door nog wel wat gedribbeld en helemaal toen we langs een fotograaf liepen. Maar uiteindelijk toch het einde in zicht en het verlossende woord van twee verkeersregelaars, nog anderhalve km. En ja hoor het stadion in zicht, nog een taai stukje maïsveld, langs het voetbalveld, de dames van de camper nog even gedag gezegd en bedankt voor hun support en daar was Jet (niet over het veld lopen mevrouw) om mij binnen te halen, 6.48.50 zag ik net op de uitslagenlijst, mijn garmin was met zes uur leeg dus had

Finish - foto van Rob Roelofsen

Foto van Rob Roelofsen

zelf geen idee meer. Over de finish stond heerlijk water en. . . . .chocoladepepernoten. Dus even heerlijk bijkomen, mijn strijddames nog even gedag gezoend onder de douche, vies in de auto gestapt om in ons hotel lekker onder een schone douche te springen. ’s Avonds nog even naar Luik gereden om te eten en over de kermis te slenteren. Nog even in het reuzenrad de kermis van boven af bekeken en toen heerlijk naar hotel om te slapen. Zondag na een lekker ontbijt nog wezen wandelen, het was op de wind na heerlijk weer en een leuk rondje gelopen. Dat was weer een geweldig weekend met een hele mooie trail.

Advertenties

De 2de editie van Trail by the Sea is 4km langer en een heel stuk zwaarder, liepen we vorig jaar nog door Renesse heen nu hebben we weinig verhard gezien. Maar wat was het weer mooi, helemaal met dat laagje sneeuw. Het was ’s morgens even denken wat aan te trekken. Er stond een koude noordenwind en deze hadden we eerst mee en het laatste gedeelte pal tegen. We waren mooi op tijd bij strandpark de Zeeuwse Stranden, binnen was het al gezellig druk. Even Paula hallo gezegd, startnummer en shirt gehaald. Een plekje gezocht en koffie gepakt met een stroopwafel, al snel meer bekenden gespot Hans, Richard, Coq, Gerard en Ingrid. Daar kreeg ik nog een heel leuk shirt van en samen op zoek naar Mildred om nu toch eindelijk eens kennis te maken. Daarna werd omgeroepen om naar buiten te gaan, dus eerst nog even snel naar de wc. Arnold ging lekker mtben en liep mee naar de start. Nog even wat foto’s gemaakt door Gerard en toen konden we starten. Op strand was het even zoeken naar hard zand maar met windje in de rug liep het heerlijk. Bij de eerste strand afgang liep een klein hondje, verbaasd om zich heen te kijken en ook ik zag geen baasje. Wat nu, toch doorgelopen (met moeite) en al snel liep Paula mij achterop en bedachten we dat de EHBO wel achter eigenaar aan zou gaan. Gelukkig was het hondje er niet meer toen we er een paar uur later weer liepen.

856553_476544412400764_181093116_o

Foto van Peter Mooij 

Al kletsend de km’s door de duinen gelopen en de smalle paadjes. Daarna volgde nog een stuk strand, steile beklimming en de Meeuwise duinen in. Een geweldig stuk natuur met schitterende vergezichten. Hier ging het ook omhoog en weer omlaag en dat allemaal met mul zand. Ondertussen al lkr warm gelopen en konden de handschoenen uit (had twee paar aan, het eerste was al heel snel uitgegaan). Klaphekje door en vorig jaar gingen we links en nu rechts het bos van Westerschouwen in. Daar stond Jacqueline en man, camera was net opgeborgen maar kreeg een heerlijke knuffel en met de opmerking Hans loopt net voor je weer verder gegaan. Wist wat hij aan had en na de super verzorgpost op 15km zag ik hem ineens lopen. Het leek me gezellig samen verder te gaan, dus stapje erbij. Dit was een heel mooi stuk met steile stukken en diepe dalen. Veel bochtjes werk en zo kon ik bij hem komen. Daarna zagen we al snel Jacqueline weer en dat leverde deze leuke foto op met sneeuwvlokjes en al.

op 22km

Foto van @Curlyisrunning

Weer de goed verzorgde post, daar even mijn flesjes weer gevuld en Hans weer achterna. Samen op en handen en voeten omhoog en rustig aan omlaag. We waren inmiddels over de helft en op de weg terug dus de wind tegen. Jas weer dicht, buff om mijn oren en handschoenen weer aan. Er kwamen nog wat duinen en daar kon je de wind al goed voelen, stukje bos en weer het strand op en af, volgens nog een stuk door de duinen waar je links en rechts kon kiezen, uit ervaring bij de rechterkant hield je geen droge voeten, dat was even koud maar je liep ze snel genoeg weer warm. Dacht bij mezelf dit heb ik al een keer gedaan dit jaar en was er eigenlijk wel klaar mee. Hoewel het door de ijsregen/sneeuw nog kouder was als die nacht in januari. Nog een laatste post, trap op, trap af en het laatste stuk strand, iedereen bleef hoog lopen ondanks het mulle zand. Had ondertussen steenkoude handen en kon alleen aan de finish denken en dat Arnold daar zou staan om mijn handen te warmen. Van afstand stond hij al te zwaaien en was super om m te zien. Kreeg een mooie medaille en een gouden deken.

IMG_20130225_092637

Arnold nam mijn handschoenen over en onder de deken werden mijn vingers snel warm. Had niet op de klok gekeken maar zag later dat ik er 3.59.20 over heb gedaan. Na een heerlijke douche was ik weer lkr warm en daar kwam ik Don ook nog even tegen. Hij was uitgestapt voor het laatste stukje strand jammer genoeg. Is altijd leuk om even te kletsen. Nog wat gegeten, Richard kwam ook net binnen en er even bij zitten. En daarna heerlijk na huis gereden. De 1ste editie was mooi maar deze was nog mooier, zwaarder en gezelliger. De organisatie heeft er een geweldig evenement van gemaakt. Onwijs gezellig met het shantykoor in het clubhuis bijkomen. De vrijwilligers onderweg, zullen het heel koud gehad hebben, maar hadden alle tijd voor een gezellig praatje met iedereen. Wat dan weer jammer is, is de rotzooi onderweg die door de lopers achter wordt gelaten. Je loopt door een heel mooi stukje natuur en dan gooi je flesjes of zakjes toch gewoon even weg. Kwam midden in de duinen een flesje tegen en een prullenbak op nog geen vijf meter afstand dus maar even weggegooid. Maar mijn mond viel open van een loper op het strand die zijn belt afdeed en weg gooide, ik raapte nog netjes een flesje voor hem op maar hij hoefde m niet meer. Misschien dat hij de belt later nog is wezen ophalen!?

Jacqueline en Peter dank jullie wel voor de foto’s.

Vrijdag 25 januari Dutch Coast Ultra Run by Night 2013. Heb eigenlijk het hele verhaal al op facebook verteld, en heel veel leuke reacties gehad, maar wil het toch nog graag op mijn blog zetten. Dus reageren altijd leuk maar hoeft niet . . . . . .

Dutch Coast trail 4

Na vier uurtjes slapen weer wakker met een onrustig lijf. Zware benen, pijnlijke liezen van het zware zand, sneeuw en ijs. Last van mijn nek van het naar beneden kijken. Maar zal met het begin beginnen. Op tijd vertrokken naar Castricum aan zee om vanuit daar een mooie vier km door het bos te rennen (voorproefje) naar het station. Had een bakje pasta meegenomen …en deze was nog warm dus lkr nog wat gegeten al wachtende op de trein. Na klein uurtje waren we in Den Helder waar ik al meer lopers zag lopen naar restaurant Weinerhof. Al kletsende, met Danny Meeus (de Belg waarmee ik ook uiteindelijk ruim 5 uur gelopen heb) en Peter de Krijger (hij ging voor de 100km, zijn eerste, en hij heeft hem uitgelopen ook) de tijd vol gemaakt tot we om precies om tien uur werden weg gefloten door Rinus. Uiteindelijk zijn we met 61 lopers van start gegaan. Klein stukje door de binnenstad en al snel liepen we op de zeedijk. De wind viel hier nog mee en had een lkr groepje van vier lopers gevonden om mee samen te lopen. Al snel kwam het strand en de wind. De wind was erg ongunstig en trok ook nog aan in de loop van de nacht.

Dutch Coast trail 2

Aan de foto is wel te zien dat het koud was (mijn neus gaf bijna licht). Had mijn wintertight aan, deze is wat aan de korte kant en normaal vind ik blote enkels niet erg maar leek me nu niet slim, dus mijn skins tubes eronder (was toch donker)1 paar sokken daar weer overheen, warm. Verder een thermo met lange mouw, shirt met lange mouw en daarover mijn winter-fiets-jas (met windstopper). Twee buffs, mutsje, dunne handschoenen (zodat ik nog vanalles kon pakken met mijn handen) en daarover heen dubbele handschoenen. Had niet mijn waterzak mee, drink onderweg graag Vitargo en dat is niet meer uit zo’n zak te krijgen. Dus flesjes gevuld, wat in bubbeltjesplastic in mijn rugzak en een paar op mijn rug in de handige zakjes, uit de wind deze werden zo niet heel koud. Heb onderweg alleen wat koude vingers gehad maar door mijn vingers uit mijn handschoenen te trekken en bij elkaar te doen weren ze weer warm -> wanten aan de volgende keer. Het strand was ook een verhaal op zich. Niet te lopen! Overal lagen bergen sneeuw en ijs. En er was maar een smalle strook zand, maar die was wel zoeken. We wisselden elkaar lkr af en tempo zat er goed in. Onderweg nog twee keer Rinus tegen gekomen, mensen te zien op het verlaten strand is wel erg leuk. Bij 25 kwam de zeedijk van Petten in zicht en dat werden lange 6kms, het eind was niet te zien en de wind was hier net zo erg. Inmiddels liep ik samen met de Belg, er werd niet veel gezegd maar het was fijn om hier niet alleen te lopen. Ook Bergen kwam in zicht en verdween weer, het strand was haast nog onmogelijker om te lopen. En ja ook zout water bevriest en wat is dat dan glad. Voordat we het echt door hadden (gaat allemaal toch een stukje langzamer als normaal) stonden we midden op een plaat ijs. Wilde eraf stappen en toen lag ik al. Gelukkig had rugzakje val opgevangen, dacht maar even niet aan mijn foon, alleen was ik wel nat van het water op het ijs. Nu was er alleen nog mul zand, zachte sneeuw met ijs of de ijsplaat om over te lopen. Was wat het zwaar, de Belg moest steeds vaker wachten en dus toen ik weer een keer bij hem was maar gezegd dat hij door moest lopen. Was nog een kleine tien km en dat zou ik wel redden. Maar wat een zware kms werden dat nog. Afwisselend lopen om weer een stukje hard zand te vinden en wat te drinken. Dat bleef trouwens lkr warm op mijn rug, had kleine flesjes in de zakjes van mijn fietsjas gedaan, deze kon ik met één hand pakken en bleven zo nog een beetje warm. Ondertussen ging mijn rechteroog tranen en kon ik weinig meer mee zien.

de Deining

Maar toch eindelijk kwam strandtent ‘de Deining’ in zicht. Het laatste stuk ging door het water, het begon al vloed te worden en daar was alleen nog een beetje hard zand en ach bij de strandtent stond de auto met droge schoenen. Wat heerlijk was het om te finishen, mijn tijd was 5.48 en ben daar toch wel heel blij mee. Binnen in de Deining was het gezellig en lkr warm. Er was eten en drinken, was erg misselijk geworden onderweg (ruim vijf uur een koude wind op je buik wil wel) maar gelukkig snel over na een beker cola. Met koffie en een snickers bij de open haard bijgekomen. Nog even wat zitten kletsen, er waren meer lopers met last van hun rechteroog best heel vreemd want de wind kwam van de andere kant. Na tijdje afscheid genomen, werd er niet warmer op, dus Rinus gedag gezegd en naar de auto gehobbeld. Bibberend kwam ik daar aan, auto gestart, verwarming hoog en even droge sokken en schoenen aangedaan, nog een dikke jas, droge muts op, handschoenen aan en deken over mijn benen en terug gereden. Heerlijk rustig op de weg en zo lag ik om zes uur al in mijn warme bed. Maar de slaap duurde nog wel, lijf en hoofd waren veels te onrustig. En vandaag, eerst douchen;-) en dan niets meer. Een geweldige loop, denk dat met harder strand en geen wind tegen heerlijk loopt. Verder goed georganiseerd en de verzorging in de Deining super! Foto’s zijn van Rinus, waarvoor dankjewel.

Al een tijdje geleden via facebook op de hoogte gebracht van deze trail, de eerste Beartrail in het mooie Belgische Voerstreek. Had mij ingeschreven voor de 57km maar heb de 37km gelopen, ook erg mooi en ver genoeg.

Vrijdagmiddag vertrokken ri Voeren, bij de eerste file al een dejavu van vorig jaar Zeeland maar gelukkig viel het mee en werden we rond zessen enthousiast ontvangen door Saskie en Roger bij ons Bed&Breakfast in Eijsden. Het was onderweg gaan regenen en het bleek al de hele dag te regenen, dus zou fijn modderig zijn. Even sleutel in ontvangst genomen, tassen weg gezet en in het aanbevelingsboek gekeken ‘waar te eten’, dat kon heel goed in het plaatselijk cafe aan de overkant. En daar dus heen gelopen en was nog plek genoeg. Een heerlijk grimbergje genomen en toen de menukaart bekeken die aan de muur hing. Arnold koos een risotto en ik een vega quich met salade en beide nog een Italiaanse tomatensoep vooraf. We zaten heerlijk naast het raam en zagen een hele groep lopers door de regen heen en weer rennen, later zagen we dat het de einge verlichte straat was in het dorp;-)). Na een heerlijke maaltijd nog even rondje kerk gedaan en toen na onze heerlijke warme b&b. Daar koffie gezet en als verassing stonden er twee taartjes klaar voor ons, dus even koffie met gebak gedaan.

De regen tikte gezellig op het dak en in bed nog even beetje zitten lezen en tv gekeken. ’s Morgens ging al vroeg de wekker en had heerlijk geslapen, de eerste nacht in een vreemd bed slaap ik altijd minder maar het was een heerlijk bed dus dat is dan wel weer lekker om in wakker te liggen. Even onder de douche gesprongen en toen stond er om zeven uur al een heerlijk uitgebreid ontbijt in onze kamer. Daarna Saskia en Roger (en alle ganzen en kippen, gezellige boel om b&b) gedag gezegd en op naar Voeren.

Was klein stukje rijden dus we waren heerlijk op tijd aanwezig, auto weggezet. Maar meteen mijn jasje en rugzak aangedaan en naar de kantine gewandeld. Startnummer opgehaald en toen zag ik Coq al lopen. En niet veel later liepen Ines en Bernard ook binnen, nog even gezellig staan kletsen (Paula nog even gezoend), laatste plas en toen konden we naar de start van de 37 en 57km. Altijd heel ontspannen zo’n start, niemand die voordringt, iedereen staat nog te kletsen en dan ineens is de start. Eerst rondje over voetbalveld, onder het omgehangen, net door. Stukje weg maar al snel een karrespoor, hier werd er nog in 1 groep gelopen en iedereen deed het rustig aan. Al snel volgde een wat lastiger pad met veel stenen en gevallen blad, daarna verspreidde de groep zich over het parcours.

Het was een schitterend parcours over single tracks, dwars door weilanden, smalle bospaadjes, bergje op, bergje af, veel modder, maar de natuur was erg mooi zo in de herfst met alle kleuren bomen, lekker in het zonnetje en koud in de schaduw met her en der plassen waar het ijs op lag. Zo warm als het was in het beschutte bos zo koud was het bovenop. Afwisselend mijn handschoenen aan en uit, rits omhoog, omlaag. Na een oversteek dwars over een maisveld was de splitsing van de 37 en 57 km, maar hoefde niet lang na te denken en ging daar rechts. We gingen meteen het bos weer in naar beneden met mooie vergezichten over een spoorbrug.

Bij 23km, we waren net met z’n allen van de berg af gestuiterd (wat ging dat soms hard),  stond een goed verzorgde drinkpost waar ik wat cola heb gedronken en een handvol chocolade heb gegeten. En verder gingen we weer. Het was ondertussen al aardig zwaar geworden voor mijn benen en deed het wat rustiger aan met hier en daar een foto. Ook het tweede gedeelte terug naar het sportpark was erg mooi en heb erg genoten van de omgeving. Af en toe een stukje verhard door een dorpje waar ook de toeschouwers stonden en bij de laatste oversteek kreeg ik te horen dat er vlaai was bij de finish, dus maar weer gaan dribbelen.

Bij het sportpark stond Arnold al op de uitkijk en na een kus het voetbalveld nog even over en binnen in 4.07.12 waar ik erg blij mee was. Een heerlijk stuk vlaai gegeten en toen een heerlijke douche. Even mijn vieze spullen weggebracht, Bernard gedag gezegd en toen heerlijk met een grote zak patat en een cola op de tribune gaan zitten (in het zonnetje) wachten op Ines. Op een gegeven moment hoorde ik de speaker zeggen dat er een vrouw aan kwam, dus goed kijken en ja hoor Ines, Bernard gewaarschuwd en naar de finishlijn gelopen. Even doorgegeven wie er aan kwam en zo werd Ines binnen gehaald als 1ste vrouw op de 57km!! Super gedaan door haar!! Nog even staan kletsen en toen we naar de auto liepen zag Arnold nog een paar oranje sokken aankomen, dus Coq nog even toegeschreeuwd.

En zo naar huis gereden, na een hele gave eerste Beartrail in de mooie Voerstreek. Mijn tweede trail was weer super en heb heerlijk gelopen. Deze keer ook niet onderuit gegaan, mede door de fijne schoenen van Salomon die ik vorige week nog toegestuurd kreeg van Bas. Inmiddels zien ze er weer uit als nieuw en staan ze te trappelen voor de volgende trail net als ik.

foto van Trailrunning – Chris van Beem

Ondertussen alweer thuis van een heerlijke vakantie, twee weken Jura en twee weken mooi weer. Veel bij zwembad en riviertje gelegen, maar ook gefietst en gelopen. Had vooraf even gekeken op verschillende hardloopkalenders en een mooie trail van 34km gevonden op een half uurtje rijden van de camping. Dus verklaring van huisarts geregeld en ingeschreven. Zaterdagochtend 28 juli naar Bellecin gereden, had dag van te voren startnummer al opgehaald dus wist waar we moesten zijn. Alleen was het erg druk en stonden we ergens halverwege een berg. Dus spullen in rugzakje en op drafje naar de bus die ons naar de start bracht in Moirans en Montagne. Zoiets als de Zuiderzeemarathon, op een industrieterrein werden we er uitgegooid konden nog wat drinken en naar de wc en om tien uur weggeschoten. Had wel getracht wat te kletsen, maar helaas ik kan geen frans en de Fransen geen engels. Het was lekker weer dus in t-shirt en korte broek vertrokken. Jasje (want er was regen voorspeld), telefoon, fluitje en dekentje mee in rugzakje.

Via een kiezelpad kwamen we in het bos terecht bij het meer van Vouglans. Daar ging het al meteen over smalle grindpaadjes omhoog en omlaag. Het was een erg mooi parcours met vaak een doorkijkje naar het mooie blauwe meer. Lac du Vouglans is een aangelegd meer met een grote stuwdam, Barrage, waar wij onderweg naar toe waren. Met een lastige afdaling en trapje waren we er en aan het eind stond ook de verzorgingspost. Hier even rustig aan gedaan en wat foto’s gemaakt en laten maken.

 

Goed gedronken en toen ging het weer omhoog, genietend van het meer gingen we weer het bos in. En omhoog ging het mis en ging ik knalhard onderuit (hoewel ik langzaam liep), een bloedende knie als gevolg. Nog even getwijfeld om terug te lopen naar de stuwdam maar besloten om het aan te zien en rustig verder te gaan. Beetje zeer maar het lopen ging goed. Aan deze kant van het meer waren de paadjes nog smaller, steniger en veel boomwortels. En wederom ging het mis op een smal pad met rechts een diepte naar het meer, waar ik even naar keek (onderweg genieten) en ondertussen mijn voeten niet hoog genoeg optilde. Weer op mijn zelfde knie, met mijn schouder een boom geramd en daar lag ik weer met een grote vloek. Knie beetje buigen en weer verder. Ondertussen begon het te regenen, niet koud dus nog geen jasje aan.

Maar de afdalingen werden zo wel heel spannend  over spiegel gladde stenen. Het tempo zat er nog steeds lekker in en van het publiek aan de kant kreeg ik te horen dat ik ‘fourth women’ was. Bij 25 km was er weer een gewedige verzorgingspost, met comté (kaas uit de Jura), worst en allerlei soorten koekjes. Na wat cola en tucjes weer verder en dat ging meteen bergop dus stuk gewandeld. En daarna was het een heel stuk naar beneden wat heerlijk liep. Eenmaal beneden kon je de finish boog al zien maar vervolgens gingen we het bos weer in. Na vele bochtjes uiteindelijk toch het laatste stukje over strand, paadje door het gras en onder de boog door. Daar kwam de speaker nog even naar me toe, maar helaas onderweg nog geen woord frans geleerd en hij geen engels. Dus het bleef bij een grote grijns en duim op. Na de finish nog wel even gesproken met een vrouwtje wat 2de was en ook haar knieën waren stuk. Nog even bijgetankt met cola, water en een stuk vlaai. Vervolgens het hele eind weer terug gelopen naar de auto en daar in het gras liggen wachten op Arnold. Die was een stuk van de route gaan mtb’en maar dat was erg zwaar en soms niet te doen. En dus moest de fiets af en toe op z’n schouders. We waren het alletwee zo zat en geen zin om weer naar beneden te lopen dat we zo in de auto zijn gestap en terug gereden naar ons huisje en de meiden.  ’s Avonds even gekeken en was 4de geworden (3de in mijn categorie) in een tijd van 3.47.17. Een erg mooie (voor mij niet zo makkelijke) trail in een schitterende omgeving. En misschien ooit (als er iemand mee gaat waarmee ik kan kletsen onderweg) wil ik wel het hele rondje om het meer doen. In de Jura niet meer gelopen maar nog lekker gefietst. Mijn knie was erg blauw en dik geworden, maar heb vandaag weer heerlijk gelopen zonder pijn.

Wat een leuke trail was dit!! Zondagochtend opgehaald door ‘Ironlady’ Paula en gezellig samen naar Renesse gereden. Heerlijk kunnen bij kletsen en zo waren we zo in Zeeland. De auto konden we makkelijk kwijt en naar het Strandpark de Zeeuwse kust gelopen. Daar zagen we meteen al een boel bekenden en na het ophalen van het startnummer en t-shirt naar de auto terug om even om te kleden en de stroopwafels. Heerlijk even aan de wafels samen met een lekker bakkie koffie. Super geregeld van de organisatie. Martine de beloofde doping gegeven alleen helaas Ines niet meer gezien dus de laatste maar zelf opgegeten (kan geen kwaad). Bij de wc’s was ik Ingrid weer tegen gekomen en besloten samen te gaan lopen.  We liepen/ wandelden met z’n allen naar de start op het strand. Onderweg kwam Ines ons nog even voorbij en even gekletst en succes gewenst. Veel lopers hadden een rugzak met drinken of een belt om. Had voor de eerste 12km een flesje meegenomen en dat was me achteraf goed bevallen.

Het was een leuke start zo met iedereen op de eerste rij. En iedereen zocht een hard stukje strand om te lopen. Al lopende richting de zee zag ik Don nog en even lopen kletsen. Me daarna weer af laten zakken naar Ingrid en al kletsend de km’s door het mulle zand weggelopen. Na een tijdje kwam aan het eerste stukje strand een eind en gingen we via een duinpad weer verder. Daarna volgde weer een stuk strand en bij de strandafgang moesten we een flink stuk klimmen, maar boven was het een schitterend uitzicht, vandaar gingen we over smalle paadjes omhoog, omlaag over de hoge Meeuwenduinen. Vervolgens weer steil omhoog met bovenop de drinkpost, heerlijk even bijtanken.  Hierna ging het parcours verder door het zandverstuivingsgebied waarna we uitkwamen in boswachterij Westerschouwen met weer smalle paadjes langs mooie vennetjes. Wat was dit afzien en zo genieten. Op de helft hadden we al twee uur gelopen, dus we dachten dat we er wel vier uur over zouden doen. Maar het tweede gedeelte was een stuk vlakker en minder mul zand. Nog een stuk heide, daar had ik afgelopen zomer nog gefietst en leuk om weer te zijn. De koeien schrokken toch wel een beetje van ons en vlogen alle kanten op. Hierna nog een stuk duinpad, bewoonde wereld, de laatste  drankpost (met een geweldige verzorging), trap omhoog, trap omlaag en voor de laatste keer het strand op. En toen was het nog maar een klein stukje, konden de speaker al

horen. Het strand weer af, weg oversteken en met lange passen naar de finish. 34.62 ongelofelijke mooie zware km’s in 3.46.19 helemaal blij met deze tijd voor mijn EERSTE trail!! En daar heb ik wel een hele mooie voor uitgezocht, geweldige omgeving, organisatie en publiek.

 

Heb heerlijk gelopen samen met Ingrid, op naar mijn jubileum, mijn 25ste marathon. Dit wordt de Galgenbergmarathon op 10 maart samen met Ingrid (we gaan dan gewoon verder met kletsen) en Ruud die dan ook zijn jubileum marathon loopt.