Al een tijdje geleden via facebook op de hoogte gebracht van deze trail, de eerste Beartrail in het mooie Belgische Voerstreek. Had mij ingeschreven voor de 57km maar heb de 37km gelopen, ook erg mooi en ver genoeg.

Vrijdagmiddag vertrokken ri Voeren, bij de eerste file al een dejavu van vorig jaar Zeeland maar gelukkig viel het mee en werden we rond zessen enthousiast ontvangen door Saskie en Roger bij ons Bed&Breakfast in Eijsden. Het was onderweg gaan regenen en het bleek al de hele dag te regenen, dus zou fijn modderig zijn. Even sleutel in ontvangst genomen, tassen weg gezet en in het aanbevelingsboek gekeken ‘waar te eten’, dat kon heel goed in het plaatselijk cafe aan de overkant. En daar dus heen gelopen en was nog plek genoeg. Een heerlijk grimbergje genomen en toen de menukaart bekeken die aan de muur hing. Arnold koos een risotto en ik een vega quich met salade en beide nog een Italiaanse tomatensoep vooraf. We zaten heerlijk naast het raam en zagen een hele groep lopers door de regen heen en weer rennen, later zagen we dat het de einge verlichte straat was in het dorp;-)). Na een heerlijke maaltijd nog even rondje kerk gedaan en toen na onze heerlijke warme b&b. Daar koffie gezet en als verassing stonden er twee taartjes klaar voor ons, dus even koffie met gebak gedaan.

De regen tikte gezellig op het dak en in bed nog even beetje zitten lezen en tv gekeken. ’s Morgens ging al vroeg de wekker en had heerlijk geslapen, de eerste nacht in een vreemd bed slaap ik altijd minder maar het was een heerlijk bed dus dat is dan wel weer lekker om in wakker te liggen. Even onder de douche gesprongen en toen stond er om zeven uur al een heerlijk uitgebreid ontbijt in onze kamer. Daarna Saskia en Roger (en alle ganzen en kippen, gezellige boel om b&b) gedag gezegd en op naar Voeren.

Was klein stukje rijden dus we waren heerlijk op tijd aanwezig, auto weggezet. Maar meteen mijn jasje en rugzak aangedaan en naar de kantine gewandeld. Startnummer opgehaald en toen zag ik Coq al lopen. En niet veel later liepen Ines en Bernard ook binnen, nog even gezellig staan kletsen (Paula nog even gezoend), laatste plas en toen konden we naar de start van de 37 en 57km. Altijd heel ontspannen zo’n start, niemand die voordringt, iedereen staat nog te kletsen en dan ineens is de start. Eerst rondje over voetbalveld, onder het omgehangen, net door. Stukje weg maar al snel een karrespoor, hier werd er nog in 1 groep gelopen en iedereen deed het rustig aan. Al snel volgde een wat lastiger pad met veel stenen en gevallen blad, daarna verspreidde de groep zich over het parcours.

Het was een schitterend parcours over single tracks, dwars door weilanden, smalle bospaadjes, bergje op, bergje af, veel modder, maar de natuur was erg mooi zo in de herfst met alle kleuren bomen, lekker in het zonnetje en koud in de schaduw met her en der plassen waar het ijs op lag. Zo warm als het was in het beschutte bos zo koud was het bovenop. Afwisselend mijn handschoenen aan en uit, rits omhoog, omlaag. Na een oversteek dwars over een maisveld was de splitsing van de 37 en 57 km, maar hoefde niet lang na te denken en ging daar rechts. We gingen meteen het bos weer in naar beneden met mooie vergezichten over een spoorbrug.

Bij 23km, we waren net met z’n allen van de berg af gestuiterd (wat ging dat soms hard),  stond een goed verzorgde drinkpost waar ik wat cola heb gedronken en een handvol chocolade heb gegeten. En verder gingen we weer. Het was ondertussen al aardig zwaar geworden voor mijn benen en deed het wat rustiger aan met hier en daar een foto. Ook het tweede gedeelte terug naar het sportpark was erg mooi en heb erg genoten van de omgeving. Af en toe een stukje verhard door een dorpje waar ook de toeschouwers stonden en bij de laatste oversteek kreeg ik te horen dat er vlaai was bij de finish, dus maar weer gaan dribbelen.

Bij het sportpark stond Arnold al op de uitkijk en na een kus het voetbalveld nog even over en binnen in 4.07.12 waar ik erg blij mee was. Een heerlijk stuk vlaai gegeten en toen een heerlijke douche. Even mijn vieze spullen weggebracht, Bernard gedag gezegd en toen heerlijk met een grote zak patat en een cola op de tribune gaan zitten (in het zonnetje) wachten op Ines. Op een gegeven moment hoorde ik de speaker zeggen dat er een vrouw aan kwam, dus goed kijken en ja hoor Ines, Bernard gewaarschuwd en naar de finishlijn gelopen. Even doorgegeven wie er aan kwam en zo werd Ines binnen gehaald als 1ste vrouw op de 57km!! Super gedaan door haar!! Nog even staan kletsen en toen we naar de auto liepen zag Arnold nog een paar oranje sokken aankomen, dus Coq nog even toegeschreeuwd.

En zo naar huis gereden, na een hele gave eerste Beartrail in de mooie Voerstreek. Mijn tweede trail was weer super en heb heerlijk gelopen. Deze keer ook niet onderuit gegaan, mede door de fijne schoenen van Salomon die ik vorige week nog toegestuurd kreeg van Bas. Inmiddels zien ze er weer uit als nieuw en staan ze te trappelen voor de volgende trail net als ik.

foto van Trailrunning – Chris van Beem

Advertenties

Vijf jaar geleden deze halve voor het eerst en laatst gelopen en net als toen had ik deze niet op mijn lijstje staan voor dit jaar maar via berichtje van Pieter, die nog een startbewijs over had voor de business run, stond ik toch aan de start. Had ’s morgens mog even gekeken naar mijn tijd op 21 oktober 2007 maar dat ging ik niet redden vandaag (of wanneer wel). Rond half twaalf naar buurman Bram gelopen en samen naar Amsterdam gereden, daar de zus van de buurvrouw opgehaald en naar het Olympisch Stadion gereden. Stef wist de weg dus we stonden een straat lopen van de sporthal af, superplek! Al wandelend naar de sporthal kwam ik Erik Schreers tegen, RTZN lid van het eerste jaar. Even staan kletsen en succes gewenst. Daarna was het even zoeken naar Pieter maar hij had mij al snel gevonden en kon ik mijn nummer opspelden. Tot de start lekker warm in de sporthal staan kletsen, nog even een stroopwafel gegeten, tas weggebracht, plassen en toen op een holletje naar onze startvakken. De business run was het tweede startvak en Bram had zo’n supertijd opgegeven dat hij in het eerste startvak mocht. Succes gewenst en in het vak nog gezocht naar Pieter maar helaas. Lekker naar voren gelopen en vijf over half twee mochten ook wij weg. Het was heerlijk loopweer en herkende nog veel van vijf jaar geleden. Onderweg nog aardig wat publiek en veel muziek. Vooral de mobile DJ busjes, auto’s etc waren erg leuk. Via een saai stukje industrieterrein, daar liep ik Bram ook achterop en vroeg nog of hij mee ging maar dat ging hem te snel. Dus gedag gezegd en weer verder richting Vondelpark. Maar daarvoor kwam Pieter mij achterop en samen al kletsend verder gegaan. Linksaf park in waar Pieter mij weer gedag zei en wat langzamer ging. Het ging nog steeds lekker en het Olympisch Stadion kwam al snel in zicht en het blijft een super gevoel om daar te finishen, de eindtijd was uiteindelijk 1.40.57 waar ik toch wel heel blij mee ben. Nog even gewacht op Pieter maar door de drukte helaas niet gezien. Met een stuk plastic om en wat te drinken terug naar de tassen en wederom kwam ik Erik Schreers weer tegen met familie, hij had een mooie halve gelopen in 1.22.53 Door al het geklets was ik gelijk met Bram bij de tassen, hij had ook twee minuten van zijn PR afgelopen en was tevreden. Even wat warms aangetrokken en naar de auto gelopen. Was weer eens leuk om in Amsterdam te lopen.

Met het businessteam van het bedrijf van Pieter op een mooie 9de plaats geëindigd van de 59 teams.

vandaar dat ik de Zwolsemarathon dan ook graag wilde lopen. En zo reden we zondag 30 september al vroeg naar Zwolle, fietsen mee voor de supporters. Voor het stadion ben ik uit de auto gestapt zodat ik nog even mijn flesjes weg kon brengen, maar helaas alleen het krat voor het 30km punt stond er nog, dus de supporters mochten de andere twee meenemen. Nog even mijn startbewijs, shirt opgehaald en toen omkleden en tas wegzetten. Ondertussen zaten Arnold en Joyce al in het zonnetje op de tribune dus nog even de flesjes gebracht, laatste kus en weer het veld op. Zo leuk in al die 23 jaar dat ik Zwolle heb gewoond nog nooit in het stadion geweest laat staan op het veld. Daar zag ik ook al snel John, Jeffrey, Cock en de twee hazen Ruud en Ton. Was van plan om lekker met de 4.00 uur groep mee te gaan lopen dus achter de paarse ballonnen aan. Na een rondje over het veld het stadion uit,

langs molen de Passiebloem, die draaide en feestelijk versierd was. Door de straat waar ik mijn eerste autootje heb gekocht en via het laatste stuk van de Zuiderzeemarathon naar Stadshagen dit was nieuw voor mij, maar eenmaal op de dijk richting Kampen was het bekend voor mij en al slingerend langs de Ijssel was het heerlijk lopen. Veel wind tegen maar ben beetje in de groep blijven hangen maar wel aan de buitenkant om van de omgeving te genieten. Al vrij snel waren we bij de 10km post maar geen flesje voor mij, die kwamen ze me later brengen op de dijk. In de verte kon je brug al zien liggen maar we liepen er alleen maar vanaf. Maar toch eindelijk de brug omhoog en bovenop stond man en dochter, helaas aan de verkeerde kant, foto’s te maken. Bij de 20km post kreeg ik mijn laatste flesje van hun en zijn ze lekker doorgefietst naar de finish. Vanaf daar kregen we meer de wind mee en besloot ik lekker alleen verder te gaan. Had het ondertussen ook warm gekregen (duurt altijd even) en ben heerlijk verder gegaan in mijn loophemdje. Zag ik Bjorn op de 10km wel staan, maar liep ik wederom aan de andere kant. Bij het 28km punt zag ik m wel en even uit het groepje gelopen voor een mooie foto.

foto van Bjorn op 28km

Bjorn even gedag gezegd en weer verder richting Hattem. De Hanzeboog was voor mij ook nieuw maar daarna begon het grote ‘thuiskomen’ we liepen door de buurt waar ik geboren ben en wat was het daar gezellig met veel publiek. Heb zelfs mijn ouderlijk huis nog kunnen zien van een afstandje. Onder het spoor door, langs de Sassenpoort, over het kerkbrugje naar de Vondelkade. Daar stond (achteraf gehoord) Thierry foto’s te maken maar ook mijn mams. Dus even hallo gezegd en vervolgens het laatste stukje naar het stadion. Daarvoor stonden man en dochter nog, even een zoen aan man (dochter vind me vies na 42km), even de wave met een stel enthousiatse vrijwilligers, armen in de lucht en genieten. Op de tribune zat enthousiast publiek, de speaker riep mij nog om als winnares van de Zuiderzeemarathon (ook al zo’n mooie) en kreeg ik een mooie medaille omgehangen. Oja in een tijd van 3.53.31 kwam ik over de finish.

Dit was een schitterende marathon die ik vast nog wel vaker zal lopen, geweldig georganiseerd met veel enthousiaste vrijwilligers en helemaal leuk met al het publiek op heel veel punten. En door de estafette marathon liep je eigenlijk ook nooit alleen.

foto van Thierry op 41.3km

Een paar maanden geleden al een oproepje gedaan of er iemand zin had om mee te lopen met de estafette marathon van Roelofarendsveen. Was al een paar jaar wezen supporteren maar dit jaar wilde ik wel eens mee doen. Elk jaar bedenken ze een ander thema, zo is er keer een stuk strand aangelegd en een ander jaar moesten de lopers door een vrieshuis. Elk jaar zijn het wel steeds korte rondjes door een bepaalde wijk.  Dit jaar was het de hippie en van Gogh tijd en moesten er 18 rondjes van 2,3 km gelopen worden. Kreeg al snel 3 dames zover om een team, The Flower Girls, te vormen. Marjelle had lila shirtjes bedrukt met onze naam en bloemen. Bij deze marathon is het de bedoeling dat er verkleed wordt gelopen. En ook is er een prijs voor het leukst verklede team.

Zaterdagochtend de dames in mijn auto geladen en op weg naar ’t Veen. Daar aangekomen was het al vrolijk versierd en stonden er al veel partytenten langs het parcours. Ons aangemeld en foto laten maken voor de website.

Dulce, Arjenne, ik en op de voorgrond Marjelle

Daarna een mooi plekje gezocht langs het parcours om makkelijk te kunnen wisselen, onze stoeltjes uitgeklapt en nog even wat gedronken en gegeten. Ondertussen kwam er een volkswagen/campertje aan rijden met een hele lading hippies, waaronder ook Peter Akerboom dus even samen op de foto.

Ook Rinus kwam erbij met zijn camera en heeft nog een leuk filmpje gemaakt. Na het ‘hardhandig’ verwijderen van de hippies en het busje kon de marathon eindelijk van start. Marjelle ging als eerste van start en het was een aardige drukte met 43 marathonlopers, waaronder Rik, Rinus, Jannet, Peter en nog meer. En de 103 estafette teams, ook mijn schoonzus liep mee en de Spartaan had vier teams, met Frank, Gert Jan en Richard. Dus een hoop bekenden. Het eerste rondje was soms even file lopen maar daarna verdeelde het lopersveld zich en was het lekker lopen. Het was een klein rondje, met veel publiek onderweg, maar wel meer dan 30 bochten en vaak stoepje op stoepje af. Voor mij leek het een beetje op de RoParun wat betreft het inhalen van teams. En samen met Arjenne hadden we de achtervolging ingezet op de ‘schilders’ ezels. En zo liepen we de rondjes, als tweede was Dulce aan de buurt, Arjenne daarna en ik als laatste. Liep halverwege nog twee rondjes achter elkaar zodat we aan het eind goed uitkomen (lees, nog twee rondjes voor mij). Wij waren nog maar net over de helft of Rik was al gefinisht;-), ondertussen kwamen er steeds meer kleppertjes op het parcours (het laatste rondje moest met het hele team gelopen worden met een kleppertje in je hand zodat het publiek kon zien dat dat het laatste rondje was. En de lopers bedankten hiermee ook alle toeschouwers). Zo liepen wij ook in 3.38, vlak achter Rinus, over de finish.

Bij inlevering van onze sjerp en na het maken van de team foto kregen we een heerlijke warme pizza en konden we drinken halen. Dus met een blaadje cola en rosé weer terug naar ons plekje, om al genietend van de lekkere pizza naar de laatste lopers te kijken en na kletsen over deze leuke dag. Als toetje hadden we nog heerlijk fruit van Dulce en zo rolden we weer naar huis waar we afspraken dit volgend jaar weer te doen. Alle foto’s staan in mijn album. 

 

 

Ondertussen alweer thuis van een heerlijke vakantie, twee weken Jura en twee weken mooi weer. Veel bij zwembad en riviertje gelegen, maar ook gefietst en gelopen. Had vooraf even gekeken op verschillende hardloopkalenders en een mooie trail van 34km gevonden op een half uurtje rijden van de camping. Dus verklaring van huisarts geregeld en ingeschreven. Zaterdagochtend 28 juli naar Bellecin gereden, had dag van te voren startnummer al opgehaald dus wist waar we moesten zijn. Alleen was het erg druk en stonden we ergens halverwege een berg. Dus spullen in rugzakje en op drafje naar de bus die ons naar de start bracht in Moirans en Montagne. Zoiets als de Zuiderzeemarathon, op een industrieterrein werden we er uitgegooid konden nog wat drinken en naar de wc en om tien uur weggeschoten. Had wel getracht wat te kletsen, maar helaas ik kan geen frans en de Fransen geen engels. Het was lekker weer dus in t-shirt en korte broek vertrokken. Jasje (want er was regen voorspeld), telefoon, fluitje en dekentje mee in rugzakje.

Via een kiezelpad kwamen we in het bos terecht bij het meer van Vouglans. Daar ging het al meteen over smalle grindpaadjes omhoog en omlaag. Het was een erg mooi parcours met vaak een doorkijkje naar het mooie blauwe meer. Lac du Vouglans is een aangelegd meer met een grote stuwdam, Barrage, waar wij onderweg naar toe waren. Met een lastige afdaling en trapje waren we er en aan het eind stond ook de verzorgingspost. Hier even rustig aan gedaan en wat foto’s gemaakt en laten maken.

 

Goed gedronken en toen ging het weer omhoog, genietend van het meer gingen we weer het bos in. En omhoog ging het mis en ging ik knalhard onderuit (hoewel ik langzaam liep), een bloedende knie als gevolg. Nog even getwijfeld om terug te lopen naar de stuwdam maar besloten om het aan te zien en rustig verder te gaan. Beetje zeer maar het lopen ging goed. Aan deze kant van het meer waren de paadjes nog smaller, steniger en veel boomwortels. En wederom ging het mis op een smal pad met rechts een diepte naar het meer, waar ik even naar keek (onderweg genieten) en ondertussen mijn voeten niet hoog genoeg optilde. Weer op mijn zelfde knie, met mijn schouder een boom geramd en daar lag ik weer met een grote vloek. Knie beetje buigen en weer verder. Ondertussen begon het te regenen, niet koud dus nog geen jasje aan.

Maar de afdalingen werden zo wel heel spannend  over spiegel gladde stenen. Het tempo zat er nog steeds lekker in en van het publiek aan de kant kreeg ik te horen dat ik ‘fourth women’ was. Bij 25 km was er weer een gewedige verzorgingspost, met comté (kaas uit de Jura), worst en allerlei soorten koekjes. Na wat cola en tucjes weer verder en dat ging meteen bergop dus stuk gewandeld. En daarna was het een heel stuk naar beneden wat heerlijk liep. Eenmaal beneden kon je de finish boog al zien maar vervolgens gingen we het bos weer in. Na vele bochtjes uiteindelijk toch het laatste stukje over strand, paadje door het gras en onder de boog door. Daar kwam de speaker nog even naar me toe, maar helaas onderweg nog geen woord frans geleerd en hij geen engels. Dus het bleef bij een grote grijns en duim op. Na de finish nog wel even gesproken met een vrouwtje wat 2de was en ook haar knieën waren stuk. Nog even bijgetankt met cola, water en een stuk vlaai. Vervolgens het hele eind weer terug gelopen naar de auto en daar in het gras liggen wachten op Arnold. Die was een stuk van de route gaan mtb’en maar dat was erg zwaar en soms niet te doen. En dus moest de fiets af en toe op z’n schouders. We waren het alletwee zo zat en geen zin om weer naar beneden te lopen dat we zo in de auto zijn gestap en terug gereden naar ons huisje en de meiden.  ’s Avonds even gekeken en was 4de geworden (3de in mijn categorie) in een tijd van 3.47.17. Een erg mooie (voor mij niet zo makkelijke) trail in een schitterende omgeving. En misschien ooit (als er iemand mee gaat waarmee ik kan kletsen onderweg) wil ik wel het hele rondje om het meer doen. In de Jura niet meer gelopen maar nog lekker gefietst. Mijn knie was erg blauw en dik geworden, maar heb vandaag weer heerlijk gelopen zonder pijn.

Een paar maanden geleden kreeg ik van Ines een superleuk kadootje, een startbewijs voor de 60km van Amsterdam georganiseerd door Annemarie en Willem. Had in April voor het eerst meegedaan aan een ultraloop van FunRunner en deze was ook zo mooi. Was vrijdag nog wel aan het twijfelen, had donderdag iets verkeerds gegeten en de halve nacht lopen spoken maar na het legen van mijn maag geen last meer gehad en zaterdagochtend toch op tijd vertrokken naar Diemen. Kreeg een startbewijs met een mooie strik. En had in Castricum al gezien dat iedereen deze aan z’n rugzakje knoopte dus had er ook eentje gekocht (een vrij simpele om mee te

het rugzakje met startbewijs

beginnen) en het kaartje achterop gespeld. Ondertussen kwam Ines ook binnen en Leónie even gedag gezegd. Bij de start werden de tijden van de twee pontjes nog even doorgegeven en hoe de pijlen werken. Daarna vertrokken we als één groep wat erg gezellig was maar ook zo dat niemand op de weg lette en we nog wel eens verkeerd liepen. Vanaf Diemen ging het naar Duivendrecht. Al kletsend liepen we de kms lekker weg en onderweg zal ik veel bekende plekken waar we ook gevaren hebben. In het Adam bos vroeg een groep hardlopers wat we aan het doen waren, waarop Ines vertelde we lopen even 60 en zitten nu op 40, daarna waren ze heel snel weg, raar;-). Op een km of twaalf was de eerste wagenrust in het Amsterdamse bos, even wat gedronken en een steentje uit mijn schoen gehaald. Daarna door ri de sluis van Nieuw Meer en via de Oeverlanden (mooi stukje natuur) daar kwamen we ook Bjorn en Agnes tegen. Ze waren de 60 aan het wandelen als training voor de Nijmeegse 4daagse. Bij een schitterend huis was de 2de wagenrust en daar hadden ze weer die heerlijke limonade nu de groene versie. Liep nog steeds gezellig met Ines wel afgesproken dat als de één (Ines dus) wat harder wilde of de andere (ik) langzamer wilde, dat we dat gewoon gingen doen en ieder zijn eigen weg laten gaan. Maar voorlopig hadden we nog genoeg te kletsen. Nu volgende er en stukje industrie bij Sloterdijk en daar stond de camper en Willem. Weer heerlijk bijgetankt en we hadden tijd genoeg want de pont ging pas over 20 minuten weer.de camper van Willem en Annemarie

Dus rustig lopend verder gegaan en laatste stukje nog even doorgelopen anders hadden we dezeook gemist. Het NoordZeekanaal overgestoken en via Zaandam naar Oostzaan. Het was mooi lopen door natuurgebeid ’t Twiske waar wagenrust 3 ook stond. Weer veel gedronken en handjevol chips gegeten. Begon al lekker warm te worden en liepen we het eerste stuk veelal in de schaduw nu meer door de open polder. Daarna kwamen we ook meer wandelaars tegen omdat de route van 40km hier ook liep. Het 2de pontje liet even op zich wachten, de vorige wagenrust had 3km gezegd

wagenrust 3 bij Oostzaan

maar dat bleken er 9 te zijn. En echt rusten was er niet bij op het pontje, één foto en we waren er alweer. De weg ging weer door een pad en langs water en het was heerlijk lopen. Bij de laatste wagenrust alles weer even gevuld want hadden toch wel erg veel dorst. Onze gezichten waar één en al zout. De tocht ging verder langs de Oranjesluizen waar nog een binnenvaarder een leuk feestje ging vieren op het Ijmeer met een leuk vuurtje, tapje en muziek. Langs Ijburg waar ze nog lekker op een standje lagen, daarna een stuk langs het Adam Rijnkanaal met een frisser windje .En via de indrukwekkende Nesciobrug weer naar Diemen.

Wat een leuk rondje Amsterdam en onwijs gezellig, zijn alle 62,8km bij elkaar gebleven en hebben heerlijk kunnen bijkletsen. En leuke plannen/ideeën gemaakt voor nog keer ergens zo’n rondje. Dankjewel Ines voor leuk dagje. En het lopen met een rugzakje is me goed bevallen, viel me alles mee.

Van Willem en Annemarie nog een leuke oorkonde gekregen, afscheid genomen en tot een volgende keer gewenst. De benen voelen goed, beetje stram, gisteravond bleef ik maar dorst houden maar gaat vandaag alweer beter. Toch teken dat het gisteren erg warm was en ja van kletsen krijg je ook een droge keel.

Had gisteren al een oproepje gedaan op facebook en al veel leuke reacties gekregen, dus vandaar maar even een blogje voor iedereen die het niet gelezen heeft.

Zaterdag 15 september as wordt alweer de 10de editie van de One en Only marathon georganiseerd. En het thema dit jaar is Flower Power, dus wordt een geweldig feest. Nu zou ik het leuk vinden om met een team mee te doen (of meerdere teams), je kan deze marathon ook solo lopen. Het zijn een 18 rondjes van 2.34 km door de bloemen/schilders buurt van Roelofarendsveen. De inschrijf kosten zijn, solo 20 euro en voor een team 50 euro. Verder een leuke teamnaam en kleding afgestemd op het thema Flower Power.

Dus als je het leuk lijkt geef je dan even op via een reactie (als je al bij het facebook bericht gereageerd hebt dan hoeft het hier niet meer), dan ga ik in overleg ons opgeven.

Verder is er afgelopen week nog een Oranjeloop gelopen, deze was in Nieuw Vennep ten tijde van de feestweek. Deze wedstrijd over 1,5 km en 5 km was dit jaar voor het eerst georganiseerd door Loopgroep Nieuw Vennep en het leek me wel leuk om eens te kijken of ik nog een beetje snel ben. Dus donderdagavond op het fietsje naar de kinderboederij waar de start was. Snel gevonden met de heuse startboog. Even met wat bekenden staan praten en toen van start voor de 5km. Wist al dat nummer 1 er niet in zat, Anneke van de AV Haarlemmermeer liep ook mee en die gaat erg snel. Denk als ik maar in de buurt kan blijven. Dat deed ik de eerste km ook en dat ging natuurlijk veels te hard. Maar ook het groepje van Anneke nam wat gas terug en kon haar wel blijven zien. Het waren twee rondjes over het industrieterrein van Nieuw Vennep, saai maar voor de eerste maal best te begrijpen. Na een km of 4 begon het zacht te regenen, wat wel lekker was met deze lange sprint. In 21 min rond gefinished en vond niet eens zo slecht. Jammer dat toen we op de andere lopers stonden te wachten het echt begon te hozen. Dus tegen de tijd dat we onze beker en bloemen konden halen waren we doorweekt. Leuk om een keer een 5km gelopen te hebben, dit was trouwens ook meteen een PR!! (nog nooit een 5km wedstrijd gelopen). Goed geregeld door de Loopgroep en hopelijk vind het eenvervolg volgend jaar en dan misschien meer in het centrum van Nieuw Vennep.

foto van Dulce Xavier Catarrinho